ارزش کدام شغل بیشتر است؟!


ارزش، یک مفهوم متعالی است نباید پای ترازوهای این جهانی و با متر و معیار هایی که ما به ازای مادی دارند تعریف شود. ارزش نه به قیافه انسان و صورتِ او که به انسانیت و سیرتِ اوست. ارزش کار نیز نه به پست و مقام و تراز مادی که بسته به شاخص های دیگر صاحب جایگاه می شود. استاد بلند نظر، حضرت آیت الله حلئری صفائی، در صفحه 30 کتاب روابط متکامل زن و مرد، افق گشایی زیبایی دارند که اگر نگاه بر آن اساس، ساز شود، شاهد سازندگی معنوی در جان انسان ها خواهیم بود و از جمع این جان هایی تابناک نیز جامعه ای شکل خواهد گرفت که متر و معیارش با روزِ حساب، مو نخواهد زد و هر کس با این سنجه خواهد توانست شان امروز و فردای خود را ارزیابی و برای ارتقای آن اقدام کند. ایشان می فرمایند: كارها به عهده‌ى كسانى است كه در وقت كمتر، به شكل بهتر از عهده‌ى آن بر مى‌آيند. تقسيم بندى مشاغل با اين اصل همراه است، در حالى كه خود شغل‌ها ملاك افتخار نيست و عمل ملاك ارزش نيست، مهم عامل‌هايى است كه عمل را مى‌سازد و مهم نقشى است كه در پس هر شغل پنهان است. تمامى درگيرى‌ها و داد و فريادها، از اينجا برخاسته كه ما ارزش‌ها را فراموش كرده‌ايم و براى شغل‌ها عنوانى ديگر در نظر گرفته‌ايم و آن را ملاك افتخار مى‌شناسيم. خيال مى‌كنيم {طبابت و ریاست و وکالت و وزارت } و قضاوت، يا خياطى،با بقالى با يكديگر تفاوت دارند و در ارزش‌ها دخالت دارند. بينش اسلامى، براى شغل‌ها به اندازه‌ى بينش‌ها و به اندازه‌ى نقشى كه در پشت آن ايستاده ارزش قائل است. ارزش عمل؛ وابسته به محرك، وابسته به جهت، وابسته به شكل حركت، وابسته به بینشی است که تو نسبت به اثار عمل داری... با این نگاه دیگر طبقات اجتماعی که بر اساس ناحق بنا شده است در هم می ریزد و نظامی شکل می گیرد که افراد برای بالاتر رفتن خود ، نه تنها پا روی دوش و سر دیگران نخواهند گذاشت که دست آنان را هم خواهند گرفت. در این هندسه، افراد برای بیشتر خوردن و بردن، به میز ها نخواهند چسبید و از همه چیز نردبان نخواهند ساخت تا بالاتر بروند بلکه متناسب با توان خود ، مسئولیت خواهند پذیرفت و در جایی که فردی بهتر و تواناتر از آنان باشد، کار را به او واخواهند نهاد و این باعث توسعه عدالت خواهد شد که میوه شیرینش را همگان خواهند چشید چه اگر هرکس متناسب با توان و تخصص خود، قبول مسئولیت کند و هرکس در جایی که باید بنشیند، کشور به شتاب برخواهد خاست و به جایی که باید خواهد رسید. هیچ کس هم از شغل خود و کار خود هم گلایه نخواهد داشت که ارزش به نیت ها و محرک ها و بینش هاست نه به اشل و حقوق و اسم و آوازه. این نگاه که معیار شد همه چیز درست می شود حتی اگر خرابی صد ساله داشته باشد....

ب / شماره 3581 /پنج شنبه 17 اسفند 1396/ صفحه اول و 3


/ 0 نظر / 12 بازدید