همیشه آقاپلیسه بیداره

پیش‌ترها بچه‌ها می‌خواندند که «آسوده می‌خوابیم، آقاپلیسه بیداره.» درست هم بود این گزاره و درست هم هست این نگاه، ولی امروز در خوانش این گزاره باید یک «اما» را اضافه کرد؛ آقاپلیسه بیداره اما ما هم با چشم نیمه‌باز باید بخوابیم؛ یعنی تا می‌توانیم، باید بایستگی‌های امنیتی را براساس آموزش‌های عمومی پلیس به انجام رسانیم. تا می‌توانیم، امکانات حفاظتی منزل و خودرو‌یمان را ارتقا دهیم و تا می‌توانیم، با رعایت شیوه‌نامه‌های امنیتی، با ارتقای امنیت محله و شهرمان کمک کنیم تا امنیت حداکثری حاصل شود و ما همه برخوردار از این نعمت بی‌بدیل باشیم. والا نمی‌شود که آسوده بخوابیم و بار بی‌عملی خودمان را هم به شانه پلیس بگذاریم و توقع امنیت صددرصدی هم داشته باشیم. تا جایی که می‌شود، باید خود، مراقب خویش و سرمایه خود باشیم تا پلیس فرصت خوانش و رصد جرایم تازه و کلان را داشته باشد. کمک کنیم تا آنان راه تولید جرم را از بالادست ببندند تا کار به جایی نرسد که توان ضریب‌یافته همه ما هم برای مهار ناامنی‌ها، کافی نباشد. بله، آقاپلیسه بیدار است. هوشیار است. اهل عمل است اما خود ما هم باید مراقب امور باشیم، همچنان که در زمان آتش‌سوزی فقط به انتظار آتش‌نشان نمی‌مانیم، بلکه خود برمی‌خیزیم برای نشاندن آتش. راستی، وقتی در سرزمین پیامبر باید «با توکل زانوی اشتر» ببندیم، در جامعه امروز هم با توکل به خدا و اعتماد به حساسیت پلیس باید قفل و بند خانه را محکم کنیم. این اقتضای عقلانیت زیستن در شهر است که هزار گروه ملت در آن زندگی می‌کنند و پلیس هم نمی‌تواند برای هر خانه، مامور بگمارد. خود ما باید بیش از همیشه فعال باشیم. کار خود را که درست انجام دادیم، می‌توانیم بنشینیم به امید بیداری و هوشیاری پلیس که پلک زدن هم برایش حرام است در هنگام انجام وظیفه.

شهرآرا / شماره 3231 / چهارشنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۹ / صفحه 16 / نگاه هشتم

https://shahraranews.ir/fa/publication/content/2109/30923


/ 0 نظر / 15 بازدید