صداقت ملاک سنجش ایمان

سیاه و سفید(٣١٢)
دروغ، جهنمی است که در جان آدمی زبانه می کشد. این جهنم، همه چیز را می سوزاند، حتی ایمان آدمی را. اجازه بدهید با هم یک روایت را بخوانیم، سرمشق زندگی کنیم و راه خود را در آن بیابیم. امام صادق علیه السلام می فرمایند: «برای شناخت نیکی و درستکاری کسی به رکوع و سجده طولانی او نگاه نکنید. چه بسا این رکوع و سجده طولانی، چیزی است که آن شخص به آن عادت کرده است. در این صورت اگر آن را ترک نماید، به دلیل ترک عادت وحشت زده و پریشان حال می شود. اما برای شناخت نیکی و درستکاری، به راستگویی و رعایت حقوق دیگران و ادای امانتش نگاه کنید و آن را معیار و ملاک قرار دهید».پس ما هم اول به خود نگاه کنیم. عبادت هایمان به غرور نینجامد و در پناه آن به گناهانی چون دروغ جان نیالاییم و به گاه داوری در رفتار مردمان هم «صداقت» را ترازوی سنجش قرار دهیم و عیار هر فرد را به میزان صداقتش بدانیم. صداقتی که یک اصل اساسی اجتماعی است، اگرچه در مرحله اول یک رفتار فردی می نماید. استاد حجت الاسلام والمسلمین سیدعباس قائم مقامی، در تحلیل بحث می گوید: «... راستگویی تنها یک مسئله فردی نیست، بلکه معمولا در نسبت با دیگران قرار دارد و این «دیگران» چه بسا گاه شرایطی را به وجود بیاورند که راستگویی ما به ضررمان تمام شود و موجب از دست رفتن منافع و موقعیت های مادی شود. این جاست که انسان برای راستگویی همیشه باید تصمیم بگیرد و این گونه نیست که راستگویی بتواند در انسان تبدیل به عادت و اعتیاد شود. چرا که شرایط برای راستگویی همیشه یکسان و یکنواخت نیست. بلکه همواره متناوب و متفاوت است و همین شرایط متناوب، راستگویی ما را با چالش مواجه می سازد و این چالش، نیاز به تصمیم دارد.»وی می افزاید: «عبادات و مناسک خاص دینی به دلیل فردی بودن آن ها و این که بر انگیزه های کاملا درونی مبتنی است، معمولا با چنین چالش های بیرونی مواجه نیست و ممکن است به انواع آفت ها و ناخالصی ها آمیخته شود بدون آن که در ظاهر این اعمال نشانه ای از این آفت ها و ناخالصی ها دیده شود و قابل شناسایی باشد. »پس بیایید به مقام عبودیت معرفت یابیم تا عبادت هایمان سرشار از صداقت شود و رفتارمان خدا را به یاد همگان آورد.

خراسان - مورخ پنج‌شنبه 1389/11/07 شماره انتشار 17758 /صفحه٨/خانواده و سلامت

/ 0 نظر / 86 بازدید