شنبه را با لبخند آغاز کنیم

بذر، با همه کوچکی اش، وقتی با امید و تدبیر در دل زمین کاشته می شود، در زمانی کوتاه، از دل خاک سر برمی آورد به شکوفه و شادی و گیاه می شود و زمین را زیبا و کشاورز را خندان می کند. برخی هسته ها هم هستند که چون زیر زمین دفن می شوند، مدتی بعد به عنوان درخت، سر برمی آورند و زمانی بعد به میوه می نشینند و کام ها ، شیرین می کنند و این یعنی طبیعت، در نقشه راهی که خدا وند علیم و علی و اعلا طراحی کرده است، بذر های کوچک را بهانه شکوفا کردن زمین و خنداندن شاکرانه آدم ها می کنند. خب، وقتی طبیعت با ما چنین برمدار پربها کردن است، چرا ما خود چنین نباشیم و با شادی و لبخند، زمان و فرصت زیست مان را غنی سازی نکنیم؟ باید بهانه های کوچک را یافت و به ارزش های بزرگ تبدیل کرد. من این سبک و سیاق را بسیار می پسندم که به هر بهانه ای باید خندید و انرژی مثبت تولید کرد و هم خود از آن برخوردار شد و هم جامعه را برخوردار کرد. در جامعه پر انرژی است که می توان به سازندگی و پیشرفت فکر کرد و برای رسیدن به جایگاه بایسته ، کوشید. با آدم های خموده و جامعه بی نشاط نمی تواند قدم از قدم برداشت. بی نشاطی، بی انگیزگی می آورد. بی انگیزگی آدم را از پا می اندازد و آدم از پا افتاده نمی تواند به سوی فردا حرکت کند پس بیایید با خود عهد ببندیم پر امید و پر نشاط به سوی فرداحرکت کنیم. برای تولید و توسعه نشاط باید بهانه خندیدن پیدا کنیم . این نگاه که باشد نه تنها بهانه، که دلایل پر شماری برای خندیدن وجود دارد. به همین نکات ریز اما کاربردی توجه کنیم؛
لبخندبزن، وقتی با خانواده ات دور هم جمع شده اید،خیلی ها هستند آرزوی داشتن خانواده را دارند!
لبخندبزن، وقتی داری سرکارت می روی،خیلی ها هستند دارند دربدر به دنبال کار و شغل هستند!
لبخندبزن، چون تو صحیح و سالم هستی، خیلی ها هستند دارند به خاطر بازگشت سلامتی شان میلیون ها خرج می کنند!
لبخندبزن، چون تو زنده ای و روزی داده می شوی و هنوز فرصت برای جبران مافات داری، مرده های هستند آرزوی بازگشت به زندگی را دارند تا عمل صالحی انجام دهند اما هرگز موفق نمی شوند.
لبخندبزن، چون تو خدا را داری و او را می پرستی و از او طلب کمک می کنی و با او راه های سخت را می پیمایی کسانی هستند که در تنهایی و عزلت خویش به خواب مرگ می روند بی آنکه نگاه شان امید داشته باشد.
لبخندبزن، چون تو خودت هستی و این "خود بودن" آنقدر ارزشمند است که خیلی ها آرزو دارند که چون تو باشد!
لبخند بزن، وهمیشه لبخند بر لبانت داشته باشد که این لبخند می تواند معجزه کند. هم برای تو و هم برای جامعه ای که مردمانی چون تو دارد. لبخند بزن و بگذار دنیا از روی لبان تو نقاشی کند. لبخند بزن تا دیگران هم لبخند تو را جواب دهند و جهان پر شود از لب هایی که به خنده، زیبا می شوند و انرژی هایی که برای ساختن آزاد می شود. لبخند بزن و هر روز خود را با این زیبای شکوفا آغاز کن به ویژه شنبه را که آغازین روز هفته است. چنان بخند که یک هفته دنیا با تو بخندد.....
ب / شماره 3548 / شنبه 7 بهمن 1396/ صفحه اول و 3
/ 0 نظر / 87 بازدید