شایعه، بیماریِ انسانیت سوز

یکی از بیماری های هولناک اجتماعی، رفتار نابهنجاری است به نام شایعه! کلماتی که افشانده می شود و بذر فاجعه می شود و هستی ها را نابود می کند. به ظاهر ساده می نماید به ویژعه نزد کسانی که خود مرتکب آن می شوند و می گویند یک حرف که بیشتر نزدیم حالا تا ما گفتیم زمین به آسمان رفت و آسمان جایش نشست؟ نمی دانند و شاید هم بهتر است که بگوئیم نمی خواهند بدانند که با شایعه چه خنجری در پهلوی افراد می کنند و چه زخمی بر چهره جامعه می زنند. زخم هایی که هرگز خوب نمی شود و حتی در گذر زمان های طولانی، باز ردی از زخم باقی می ماند. تامل بکنیم در گذشته های دور و نزدیک و شایعاتی که در گوش ها پیچید و هستی ها را آتش زد و جامعه را چنان ملتهب کرد که هزینه ای سنگین به دوش مردم تحمیل شد. شایعه پخش می شود به سادگی اما جمع کردنش در حد غیر ممکن است. به این حکایت توجه فرمایید تا بهتر بفهمییم ماجرا را؛

زنی در مورد "همسایه اش" شایعات زیادی ساخت و شروع به "پراکندن" آن کرد.

بعد از مدت کمی همه "اطرافیان" آن همسایه از آن شایعات "باخبر" شدند.

شخصی که برایش شایعه ساخته بود به شدت از این کار "صدمه" دید و دچار "مشکلات زیادی" شد.

بعدها وقتی که آن زن متوجه شد که آن شایعاتی که ساخته همه "دروغ" بوده و وضعیت همسایه اش را دید از کار خود "پشیمان" شد و...سراغ "مرد حکیمی" رفت تا از او کمک بگیرید بلکه بتواند این کار خود را "جبران" کند.

حکیم به او گفت:به بازار برو و یک "مرغ" بخر آن را بکش و "پرهایش" را در "مسیر" جاده ای نزدیک محل زندگی خود "دانه به دانه" پخش کن.

آن زن از این راه حل "متعجب" شد ولی این کار را کرد.

فردای آن روز حکیم به او گفت: حالا برو و آن "پرها" را برای من "بیاور" آن زن رفت ولی ۴ تا پر بیشتر پیدا نکرد.

مرد حکیم در جواب تعجب زن گفت: "انداختن" آن پرها "ساده" بود ولی "جمع کردن" آنها به "همین سادگی" نیست.

همانند آن شایعه هایی که ساختی که به "سادگی" انجام شد ولی جبران کامل آن "غیر ممکن" است. بله، غیر ممکن است. کاش حواس مان باشد که با تعریف و نشر یک خبر غیر واقع چه آسیبی به جامعه می زنیم. کاش در این روز ها که باز، بازار شایع داغ شده است توجه کنیم که ایمان خود را در سر کدام کوچه آتش می زنیم و چه بهره ای به ما می رسد از این بلوایی که توسعه می دهیم. سخن به درازا نکشد، کوتاه این که شایعه را نمی شود جمع کرد. این آتش را خاموشی نیست لذا باید از همان اول کبریت نکشیم برای آتشی که قبل از افتادن در دامن دیگران، هویت انسانی خود ما را نا بود می کند....

 ب / شماره 3715 / پنج شنبه 15 شهریور 1397 / صفحه اول و 3/ 


/ 0 نظر / 78 بازدید