مردم باوری امام خمینی(ره)

 عصاره مکتب فکری امام، ایمان به خدا و باور مردم بود. همین هم او را به مقام رفیع بندگی خداوند و امید مردمان تبدیل کرد. او قدرت خدا را و غیرت مردم را باور داشت. پس به حق باید «یدا...» می شد و پرچمی که مردم کنارش جمع شوند همین هم شد تا تئوکراسی و دموکراسی کنار هم جلوه ای نوین از حکومت متکی بر حق را به جهان نشان دهد. همین ایمان و باور بود که در طول مبارزه دشوار 15 ساله و پس از آن، نگاه امام به قبله و کلامش با مردم بود، با توده مردم. با آنانی که در همین کوچه و خیابان زندگی می کنند و دست هاشان در فصل مبارزه، اقتدار را ، قدرت را با مشت نشان می دادند و بوی باروت را نمی فهمیدند. امام همین مردم غیر مسلح و متفرق را به وحدت و اتحاد کشاند و به جای سلاح در دست هاشان، صلاح را در اندیشه و باورشان قرار داد و از قضا این راهبرد بود که حکومت چندین هزار ساله پادشاهی در این ملک را نقطه پایان گذاشت وگرنه بسیاری از تفنگ ها شلیک نکرده، به چنگ ساواک افتاد و بسیاری از اصحاب تفنگ هم، برنخاسته، زمین گیر شدند. تاریخ انقلاب و مبارزات، پر است از گروه های مسلحی که ره به جایی نبردند و گاه غرور نیز آنان را با خود برد. امام خمینی (ره) اما، مردم را باور داشت و می دانست، در دست های خالی این مردم قدرتی است که همانندش را همه سلاح های جهان نمی توانند تولید کنند. قدرت موجده و مبقیه ای که برای انقلاب و جمهوری اسلامی هزار بار قدرتمندتر از بمب های اتمی است این چیزی است که دنیا هنوز هم چندان که باید متوجه نشده است وگرنه در ایران به جای جست و جو در انرژی هسته ای، باید با احترام قدرت متراکم هسته های مردمی را که انقلاب امام خمینی را باور دارند و زیر پرچم حضرت آیت ا...خامنه ای ایستاده اند، باور می کرد آری، قدرت این جاست، کانون اقتدار، این جاست، در میان هسته های مردمی، نه بمب های هسته ای، این را امام از مرحله باور به عرصه اجتماع آورد و باز این است که ایران را، انقلاب را، منطقه را در برابر آفات و خطرها مصون می دارد؛ ایمان به خدا و باور به مردم. امروز هم این دوگانه توحیدی معجزه می کند.. .

خراسان رضوی - مورخ سه‌شنبه 1394/03/12 شماره انتشار 18986/صفحه2/اقتصاد

/ 0 نظر / 95 بازدید