هنوز طفل مکتب توییم امام

تو را، امام

- آن چنان که باید-

فقط شهدا شناختند

و آنانی که از جنس شهادت اند

تورا شناختند آنان

با یقین به حقانیت راهت

که راه حق بود

رفتند

- بی آن که به بازگشت حتی فکر کنند-

چنان از یقین سرشار بودند

که وقتی به رفتن فرمان می دادی

ماندن را باطل می دانستند

و رفتند تا رفعت شهادت

و در آسمان تاریخ این ملک

ستاره شدند

تا نسل های پس از این

در عصرهای هزار در هزاری که می آیند

با نشان آنان

راه حق را بیابند و به شما برسند

که بر بام قرنی که پلاک ۲۰ داشت

فرزندان خویش را تا نمره ۲۰ برکشیدید

و شهیدان

همان شاگردان مکتب شما بودند با نمره ۲۰

و ۲۰ گرفتند و رفتند

و در آسمان ستاره  سان جای گرفتند

و در زمین نیز-آن گونه که فرمودی-

امام زاده عشق شدند

و خویشاوند خدا

و اشاره ای... دلیلی... آیتی....

برای هر که می خواهد

به عشق خدا برسد...

تو را امام - آن چنان که باید-

فقط شهدا شناختند

و شهدا را نیز

- آن چنان که باید-

فقط تو شناختی

از «من المومنین رجال صدقوا ما عاهدوا الله علیه»

تا «فمنهم من قضا نحبه»

تا«و منهم من ینتظر»

و «ما بدلوا تبدیلا»

... و ما هنوز - با تمام ادعایمان-

طفل خردسال مکتب توییم

اگر خدا قبول کند

و عاشق ولایت توییم

اگر خدا قبول کند

پس دست ما بگیر

در امتداد راه

و تا خدا ببر...

خراسان رضوی - مورخ چهارشنبه 1391/03/10 شماره انتشار 18132 /صفحه۲/خبر

/ 0 نظر / 98 بازدید