نوروز پیش رو و یک پیشنهاد برای امروز

زمین دارد زنده می شود، درختان کم کم تار و پود لباس سبز و پرشکوفه خود را کنار هم می چینند، چشمه ها، کم کم دارند، خود را برای جاری شدن آماده می کنند، عطر نفس بهار به مشام می رسد و صدای پای نوروز، به گوش. آی همشهری، هموطن، خود را آماده کرده ای؟ جانت نو، جامه نویت را کجا گذاشته ای، جامه ات نو برای «نوجانی» خویش چه کرده ای؟ خانه دلت بی غبار، خانه تکانی را تمام کرده ای؟ خانه ات زیبا، برای آبادانی افزون تر خانه دل چه کرده ای؟ خرید نوروز و ... را به کجا رسانده ای؟ گوش کن! هر لحظه صدای پای نوروز، نزدیک و نزدیک تر می شود، دیگر وقت چندانی نمانده است باید خود را آماده کنیم، اما ... اما همشهری ، هم وطن، به این فکر کرده ای وقتی تو برای نو شدن وسایل خانه و لباس و... برنامه ریزی می کنی، وقتی با جیب پر به بازار می روی و با دست پر بر می گردی، خیلی ها در حسرت جیب پر، به دل پر می رسند و به جای دست پر، باز هم به دل پرتر؟ نمی خواهم ناراحتت کنم، همشهری، هم وطن، من همیشه خواهان شادترین لحظه ها برای شمایم و نه تنها آرزو، که دعا هم می کنم- همیشه- دل همه مردم شاد باشد و دل شما شادتر، دعای تحویل سال همه ما هم «حول حالنا الی احسن الحال» است و مسئلت ما از درگاه خداوند نیز حال بهتر است، نه تنها برای «من»، بل برای «ما» که زیبایی در «ما » شدن است. پس شاد باشید. اما اجازه بدهید یک پیشنهاد مطرح کنم؛ بیایید «فرصت شاد شدن »را برای دیگران هم فراهم کنیم. دست های مهربان شما می تواند، لبخند رضایتمندی را بر لبان هم نوعانمان بنشاند، می توانیم خدا را هم شاد کنیم قیمت این شادی که خود ما را از همه شادتر و بهره مندتر می کند زیاد نیست، شما می توانید به اندازه وسع خود دستی را به مهر و یاری بگیرید، گاه حتی، لباس سالم و تمیز دست دوم شما، می تواند آرزوی یک خانواده نیازمند را برآورده کند. وسایلی که با خرید لوازم نو، راهی انبار می شود هم می تواند خانه ای را کامل و زندگی را برای همنوعی راحت تر کند. پس حالا که زندگی و جامه را نو کردید، اجازه بدهید با لوازم کنار گذاشته شما، یک زندگانی رونق گیرد.

باور کنید با این کار خیلی ها را خوشحال خواهید کرد. من خود دیده ام وقتی لباس های سالم و تمیز اما دست دوم به دست خانواده های نیازمند می رسد چقدر شاد می شوند. دیده ام، یک جعبه شیرینی، یک هدیه، یک کیف، یک اسباب بازی چقدر کودکان را شاد می کند.چقدر لب ها به خنده باز می شود و چقدر دست  ها پی دعا برای مردم کرامتمند به آسمان می رود. چقدر پیشانی ها برای سجده شکر، روی خاک قرار می گیرد...

همشهری، هم وطن! خانه ات آباد، دلت شاد، دستت پر و جانت پر تراز زیبایی باد، به تکثیر زیبایی و شادی و آباد کردن خانه دیگران هم فکر کن. توانستی و خواستی با لوازم نو، نشد، با لوازم سال گذشته منزلت، به یاری نیازمندان بشتاب، خدا- ان شاءا...- در دو دنیا دستت را خواهد گرفت... .

خراسان - مورخ پنج‌شنبه 1390/12/18 شماره انتشار 18074 /صفحه اجتماعی۹

/ 0 نظر / 91 بازدید