یک زمین خشک ... یک باغ پرشهید

 

ما در این که محل تولدمان کجا باشد، در چه سالی و چه فصلی باشد، هیچ نقشی نداشته ایم، حتی در محل صدور شناسنامه مان باز بی نقش بودیم. اما در محل حصول، محل شهود، محل آغاز و ... نقش اول با خود ما بود و برای من محل اعزام نیروها به جبهه در خیابان طالقانی بیرجند رو به روی آموزش و پرورش «محل حصول» بود، به انتخاب خودم. به این محل رفتم، تا حاصل شوم، تا حاصل داشته باشم. چه باور داشتم، وقتی جهاد «مردان مبارز» را به جبهه می خواند، وقتی کوس جنگ، مرد را از نامرد تمیز می دهد، هرکس می خواهد، خود را حاصل کند و برای جامعه هم حاصل داشته باشد، «باید» فرصت حضور در جبهه را قدر بداند. باید خود را به اولین پایگاه اعزام برساند و راهی شود، باید... و همین باید بود که آن مکان برگزیده را، محل اعزام به جبهه را، به محل حصول تبدیل کرده بود و چه حاصلی بالاتر از عشق، از جهاد، از شهادت که یک تاریخ را سیراب می کند، نجات می دهد، روشنایی می بخشد.

بله، آن مکان که حتم دارم در وزش نسیم انفاس قدسی مجاهدان و شهیدان «تقدس» گرفته است، برای خیلی ها از نسل من، محل حصول بود، «باغ» به «بر» رسیده بود و «پر» بر هم بود. چه اگر چشمی به معنا باز می شد، آن را یک ساختمان فرسوده، یک زمین خشک نمی دید، بلکه بوستانی بود پر از شجره طیبه، پر از درختانی که میوه عزت و شهادت داشتند، پر از کاریزهای همیشه جاری که یک تاریخ را سیراب می کردند، پر از ...

بله، آن محل، که نامش را هم نمی دانم اما مختصات آن در ذهن بسیجی های آن دوران ثبت شده است و حتی باور دارم، فرشتگان خدا نیز آن را خوب می شناسند، مثل موقف بود، برای «حج جهاد» .این جا بود که لباس احرام جبهه می پوشیدند، حاجیان جهاد. آن جا بود که نه خانه خدا، که حضرت خداوند را می دیدند و لبیک اللهم لبیک را به هر زبان، به هر نگاه، به هر پلک بر هم زدن، به هر لبخند، بیان می کردند. آن جا بود که عیان می شد، چقدر آدم، عاشقانه پی حق، پی آستان حضرت حق، چنان خود را خالص کرده اند که همه عناوین را فروهشته اند، لباس های رنگارنگ را به در آورده اند، تا در لباس خاکی، بسیجی، در بندگی حضرت خدا، سر، فراز آورند و برای وطن خویش نیز سرفرازی آورند...

آن جا زمینی است که همه زمان ها را به تماشا می خواند، آن جا محل حصول ما بود، این را اگر در هیچ شناسنامه ای هم ننوشته باشند، شناسای دل ماست و ما خود را با آن شناسه ها، به تاریخ می شناسانیم. ما میوه هایی هستیم که از سرشاخه درختان ریشه گرفته از آن مکان روییده ایم، پس چنان که درخت با ریشه هایش به دوستی زمین می رود، ما هم آن مکان را، دوست داریم چنان که به عنوان موطن خویش هم برگزیده ایم... البته بعد، محل اعزام نیروها، به پادگان سپاه در پاسداران منتقل شد که آن جا هم، مثل مکان اول محل حصول ماست، محل حصول خیلی از شهدا...

خراسان جنوبی - مورخ سه‌شنبه 1393/07/01 شماره انتشار 18792 /صفحه2/اخبار

/ 0 نظر / 83 بازدید