روایت لبخند و همدلی و...

چشم که در چشم می شدیم، لبخند بر لب ها می نشست. شکوفا می شد لبخند و کلمات از جنس شادباش بود و مبارک باد. دست ها به مهر در هم گره می خورد و ... غدیر بود و مردمان به عیدی غدیر می رفتند و سادات. این «خوش تباران» که برگ های رسته از درخت علوی هستند، میزبان می شدند مردمان را، آن سان که در عید غدیرخم، پیامبر خدا بود و حجت خدا که مردم را به میزبانی کلام ایستاده بودند و میهمانان را به نور هدایت می کردند و امروز، این عید دیدنی ها، اشارتی زلال داشت به پیوند عقیدتی و خویشاوندی عاطفی، میان مردم و فرزندان مولا علی (ع). گویی صله ارحام عقیدتی بود، این دیدارها. همان که در احادیث و روایات آن را بسیار تاکید کرده و راز طول عمر خوانده اند. از امام علی (ع) نقل شده است که «صله رحم نعمت ها را فراوان می کند و سختی ها را از بین می برد» و می توان گفت «صله رحم عقیدتی» نیز چنین پیامدهایی دارد. به باور من «صله رحم خونی» اگرچه در جای خود قابل احترام است اما «صله رحم عقیدتی» را احترامی افزون تر است، چه می خوانیم در قرآن مجید که ابولهب با وجود خویشاوندی نسبی با رسول ا... با «تبت یدا» وصل او فصل می شود، اما از کلام نورانی حضرت رسول می خوانیم که سلمان فارسی تا مقام «منا اهل البیت (ع)» ارتقا می یابد و خویشاوندی عقیدتی او با آل ا... حرمتی چنین می یابد... امروز هم نه تنها می شود بلکه باید «سلمان» شد و ما به اندازه ای که سلمان شده ایم، می توانیم ادعای مسلمانی کنیم. مسلمان که شدیم، از هزار رحم که باشیم، باز برادر خواهیم بود چنان که حضرت رسول ا...(ص) در آغازین زمان های ورود به مدینه میان مهاجر و انصار پیوند برادری بستند، و باز چنان که در عید غدیر، مبارک روزی است که اهل ایمان پیوند اخوت می بندند... آری، روز عید غدیر، دیدارها عطر برادری داشت، دعاها خالص تر از همیشه بود و محبت ها نیز زلال تر، آن قدر که می شود به اجابت این دعاها و پاداش اعمال بیش از همیشه امید داشت که مولای غدیریان همیشه تاریخ امام علی (ع) می فرمایند: «ثواب صله رحم سریع تر از هر کار خیری به صاحبش می رسد...»

خراسان رضوی - مورخ شنبه 1392/08/04 شماره انتشار 18535 /صفحه اول و ۵/فرهنگی

/ 0 نظر / 87 بازدید