درختکاری رفتاری مومنانه و مدرن

ما مخاطبانِ قرآن هستیم اما فقط آنجایی می‌توانیم در خویش احساسِ مبعوث شدن و بر انگیختگی کنیم که خود را به واقع مخاطب آیه بدانیم. آیاتی که هر کدامِشان برای بیداری و به تکلیف خواندن قومی کافی است.

آیاتی که هر یک می‌تواند از قلدر سرگردنه گیری چون فضیل عیاض، عارفی مستجاب‌الدعوه بسازد، بعدِ آنکه خود او را به انقلاب دچار کرد. بله یک آیه و حتی یک جمله از یک آیه می‌تواند در ما و نگاه و باورِمان انقلابی ایجاد کند که زمین را بر مدار تغییر دهیم. من درگیر این بخش از آیه ۶١ سوره مبارکه هود هستم که گویا بر جانِ من و جانِ ما نازل می‌شود؛ هُوَ أَنشَأَکُم مِنَ الأَرضِ وَاستَعمَرَکُم فیها، اوست که شما را از زمین آفرید و آبادی آن را به شما واگذاشت! حال از خود و شما می‌پرسم در این مأموریتِ الهی، نقش ما چیست و جای ما کجاست؟ ما برای آبادانیِ زمین، چه کرده‌ایم، آیا این را از خود پرسیده‌ایم؟ به خود که رجوع می‌کنیم، نه تنها پاسخ منفی است که از اساس راه را معکوس طی کرده‌ایم. کاری نکرده‌ایم بماند، نتیجه رفتارِ ما، پا گذاشتن روی تلاش دیگران بوده است. درخت را دیگران غرس کرده‌اند و ما به بدترین شکل ممکن از آن و میوه‌هایش، اسراف وار، استفاده کرده‌ایم و گاه شاخه‌اش را هم شکسته‌ایم. سبزه را دیگران کاشتند و ما زیر پا له کردیم. دیگران چشمه جاری کردند و ما گل‌آلود کردیم. باری، در این‌باره حرف فراوان است، حال آنکه باید بردارِ حرکتِ ما تغییر جهت دهد. باید تا جایی که می‌توانیم نهال غرس کنیم. درخت‌های کاشته را پاس بداریم و در تعامل با طبیعت، بر مدار دوستی رفتار کنیم که این مؤمنانه‌ترین رفتار و متمدنانه‌ترین منش است. چقدر زیبا و درس‌آموز است این کلام حقیقت‌آموز پیامبر اعظم (ص) که «اگر قیامت فرا رسد و در دست یکى از شما نهالى باشد، چنانچه بتواند برنخیزد تا آن را بکارد، باید آن کار را انجام دهد.» فکر می‌کنم با این نگاه نبوی، افق مأموریت ما روشن است و باید درخت‌کاری را جدی‌تر از همیشه بگیریم....

شهرآرا / شماره : ۲۴۹۵ / سه شنبه ۸ اسفند ۱۳۹۶ / صفحه 2


http://shahraraonline.com/shahrara/js,text.ajax?y=1396&m=12&d=8&p=2&n=01


/ 0 نظر / 45 بازدید