امر به معروف و نهی از منکر، شرارت سوز است

 
انسان برای ارتقا و جامعه برای اصلاح و رسیدن به صلاح نیازمند «امر به معروف و نهی از منکر» است. دایره این «واجب الهی» که در شمار نماز و روزه تشریع شده است نیز به اندازه پهنه زندگی انسان گسترده است، نه این که تا نام «امر به معروف و نهی از منکر» به میان آید همه یاد چند تار موی شراره کشیده از زیر روسری دخترکی بی توجه بیفتند نه، این از جمله هزاران مورد گنجیده در تعریف امر به معروف است و خلاصه کردن واجبی چنان بزرگ و موسع و همه  گیر به یک مورد، ظلم به امر به معروف و نهی از منکر است که هزاران فراز بلندتر از آن هم دارد  و واقعیت این حقیقت است که روی گرداندن از انجام این واجب، پیامدهای بدی نیز برای زندگی فردی و اجتماعی به همراه دارد. در کلام نورانی مولا امام علی علیه السلام می خوانیم که از «ترک» این «واجب» پرهیز می دهند و تصریح می فرمایند که با ترک امر به معروف و نهی از منکر «اشرار» بر شما مسلط خواهند شد... آری، در جامعه ای که امر به معروف و نهی از منکر، فراموش شود، «نقد» رفتارها به «نسیه محافظه کارانه» بدل شود، جا برای تسلط و حکم رانی اشرار باز خواهد شد چنان که پیش از این چنین شده است و تاریخ خاطرات «زخم آلود» فراوان به یاد دارد. به باور من ترک این واجب، حتما نباید به تسلط اشرار قداره بند از آن سوی زمین منجر شود، گاه شرارت های اخلاقی و رفتاری که در پندار و کردار خود ما قد می کشد، آسیب آن از تیغ تیز تاتاران و مغولان بدتر است، نقد که نباشد و آینه نشود فراروی ما، متملقان هم که فرصت بیابند قاب ها را با بادمجان های دلخواه بیارایند، کم کم، صداقت هم جای خود را به دروغ خواهد داد و معیار از «میزان» به «من» تبدیل خواهد شد و این «من» بستر رشد گیاهان شیطانی است، همان است که امام خمینی(ره) می فرمود: «من» شیطان است... اگر امر به معروف و نهی از منکر تعطیل شود، دروازه های خودخواهی و خوهای ناپسند باز خواهد شد. خیر و صلاح در رفتار ما جایش را به شرها خواهد داد و شرهای اخلاقی ما را زمین گیر خواهد کرد و متناسب با حوزه فعالیت ما نیز زمین و زمان را آسیب خواهد زد. ..از سوی دیگر اما «امر به معروف و نهی از منکر» چنان ظرفیت و قدرتی دارد که «شرها» را از میان می برد تا فرصت برای شرارت پیش نیاید و باز اگر پیش آمد، آن شرر و آن شرارت را در هم می شکند چنان که در کربلا، امام حسین علیه السلام یزید را در هم شکست و این صدای بهشتی آن حجت خداست که هنوز بر گوش می رسد و اینان را به کنشگری می خواند که؛ «انی اریدان امر بالمعروف و انهی عن المنکر» ... و اراده حسین- که اراده خداست-بر امر به معروف و نهی از منکر و عمل به سیره جد بزرگوارش- رسول ا... (ص)- تعلق گرفته است و این نیز درسی است فراروی همه انسان ها، که مومن «باید» امر به معروف کند و نهی از منکر و مشی و منش او هم باید بر صراط مستقیم «سیره» رسول ا... (ص) باشد که خداوند او را «اسوه حسنه» قرار داده است....

خراسان رضوی - مورخ دوشنبه 1392/08/20 شماره انتشار 18549 /صفحه اول و ۵/فرهنگی

/ 0 نظر / 93 بازدید