غواص ها از علقمه می آیند

وعشق

این کیمیای جاودانه

معجزه می کند

تا از افق چشمان یک زن

مادر طلوع کند

مادری که به یک دسته گل

آب را آبرو دهد

...و یکی خواند

مادرها دسته گل به آب می دهند

مادر موسی(ع) به نیل

حضرت ام البنین

به علقمه

و مادر غواصان

-این ام البنین های دفاع مقدس –

به اروند

از نیل موسی بر خاست به فرعون کشی

از علقمه عباس(س) آمد به شکستن هیمنه فرعونی یزید

واز اروند

175 غواص می آیند برای نشان دادن راه فرعون کشی به ما

می آیند تا چراغ راه شوند

برای شب های بی ستاره

و بگویند عشق که باشد

تکلیف که بفرماید

نه به دریا

و رود

که حتی به خاک می زنیم

تا مردمان

در ایران سرفراز

عاشقانه خدا را عبادت کنند

و شیطان را

به هر رنگ و نشان به این دیار جایی نباشد....

یادتان هست

به روضه می خواندند

از زبان ام البنین(س)

که می گویند

عمود بر سرت زدند

اما کدام عمود آنقدر بلند است که از دستان تو رد شود؟

اما شنیدم اول دست هایت را قطع کرده اند...

و امروز

می بینیم

دستان غواص ها

این نسل عباس را

بسته بودند

و با دست بسته

به دریای خاک انداختند

اما غافلند که

با دست بسته هم می شود از دریا گذشت

با دست بسته می توان قنوتی خواند

درنماز عشق

که آسمان را به زمین بیاورد....

و امروز

غواصان آمده اند

با یک سبد آسمان

ت ضمیر ما را و زمین ما را رنگ آسمان بزنند

آمده اند تا ما را به آسمان ببرند

آی آدم ها رمضان در پیش است

رازی نمی خوانید

میان آمدن غواصان شهید

و شهر الله رمضان؟

راست گفت سهراب که:

دیده را باید شست

جور دیگر باید دید

جور دیگر ببینیم تا حرف غواص ها را بفهمیم....

/ 0 نظر / 87 بازدید