رجائیِ غدیریِ ما

غدیر فقط یک واقعه تاریخی نیست که تاریخ ساز هم هست و البته انسان ساز نیز هم. غدیر، نمایان شدن روی دیگر سکه همیشه رایجی است که به نام اسوه حسنه از آن نام برده می شود. ولکم فی رسول ا… اسوه حسنه، در فراز شکوهمند من کنت مولاه فهذا علی مولاه هم ادامه می یابد که هر کس را محمد مولا و جلودار و رهبر است، علی نیز برایش شأنی چنین دارد و هرکه در رسول خدا، اسوه و الگوی حسن را می یابد، در شکوه امامت علی (ع) نیز همان را خواهد دید. تکلیف ما نیز ذیل این حقیقت تاریخ ساز این است که هرجا و با هر مسئولیتی که هستیم باید بهترین نتایج و آورده را داشته باشیم. باید فقر ستیز و فقر زدا باشیم. باید مردم را عیال خدا بدانیم و به خدمت شان کمر همت ببندیم. باید زندگی را برای شان راحت و راه کمال را هموار کنیم. باید فرصت تعالی را فراهم آوریم. باید بایستگی های زیست مومنانه را تا آنجا که در حوزه مسئولیتی ما تعریف می شود، مهیا کنیم. باید خود را و رفتار خود را و به ویژه رفتار مدیریتی و حکومتی خود را به مولا و منصوب کننده مولا علی(ع) نزدیک کنیم چنانکه برخی چنین کردند و با وقف عام خویش، به خدمت خاص و خالصانه پرداختند. همین رجائی عزیز و باهنر ارجمند خودمان را نگاه کنیم. منش زندگی و سلوک مدیریتی آنان رایحه غدیر دارد.

آنان از دل فرهنگی برخاستند که خدمت به خلق را در مسیر خالق عبادتی عبودیت ساز می دانستند. این دانسته را هم به عمل در آوردند لذا در همان یک ماه و چند روز دولت خویش نقشی ماندگار زدند و به الگوی مدیریت اسلامی تبدیل شدند.

همت برای فقر زدایی، تلاش برای توسعه آرامش، تدبیر کشور در شرایط جنگی، ساده زیستی واقعی و غیر شعاری، ایثار و گذشتن از خویش و نام خود و آبروی خویشتن برای اهداف انقلاب و توسعه خدمت به مردم و… از شمار کارهای جاودانی است که آنان کلید زدند و قدم ها برداشتند. اینکه هنوز نام بلندشان به نیکی بر زبان ها می نشیند و یادشان در دل جا دارد به همین خاطر است که برای خود شأنی جز خدمت قائل نبودند. فلسفه حضور در حکومت اسلامی و صاحب جایگاه شدن نیز همین است که خدمت را افتخار بدانند و فخر کنند به فرصتی که خدا برای خدمت در اختیارشان قرار داده است نه اینکه تا پای شان به صندلی قدرت رسید، از غرور پر شوند و پرِ پروازشان بشکند. نه اینکه چرب و شیرین قدرت زیر زبان شان مزه کند و در هیئت قدرت ظاهر شوند. نه، رجائی اگر هنوز سکه رایج مدیریت است. اگر باهنر را در تدبیر و اندیشه شأنی والاست برای این است که خود را مکلف به خدمت می دانستند نه اینکه مردم را برای خدمت به خود بخواهند و بیت المال را مال البیت بپندارند و دست در حق مردم ببرند. نه، مانایی دولت مردان ذیل فهم درست از رسالت غدیری رقم می خورد.

فهمی که ما را برای همیشه به دنبال علی(ع) راهی می کند تا به مقصد رستگاری برسیم. مقصدی که نور است و روشن است و به روی همگان باز است….


ب / شماره 3709 /  ]چهار شنبه 07 شهریور 1397 / صفحه اول و 3/ 

http://www.birjandtoday.ir/?p=62628


/ 0 نظر / 83 بازدید