همدلی و همزبانی در عرصه تولید و مصرف کالاهای داخلی

جسم ما، بله، فقط جسم ما این جاست والا نگاه ما به بیرون است و از دریچه همین نگاه، دل مان هم یاد بیرون می کند و این بیرونی ها و با عرض معذرت «اجانب» هستند که زندگی ماها را مدیریت می کنند. کار هم به گونه ای است که رگ غیرت کسی نمی جنبد و اگر کسی بانگ به فریاد بردارد هم چنان نگاهش می کنند که مجبور شود لب فرو بندد... این ها را به یکی از دغدغه مندان جامعه گفتم که گلایه داشت در برخی از تبلیغات، از چهره های «موبور» و به اصطلاح اروپایی استفاده می شود، در معرفی کالاها، این چهره ها هستند که مطرح می شوند. نگاه ها را با خود می برند و دل ها را هم، پول هم که می دهی، هزینه هم که می کنی، نتیجه اش این می شود که جیب خارجی ها پرپول می شود و ... و البته کارگر ایرانی بیکار، کارخانه ایرانی راکد و ... این ها را من اضافه کردم و گفتم، تا وقتی هندسه فکری ما، راس قاعده را در بیرون ببیند، ماجرا همین خواهد بود، او که عضو هیئت علمی دانشگاه است و صاحب مدرک دکترا می گفت: آدم عذاب می کشد، وقتی کوچک های آن سوی مرز بزرگ نمایی می شود، وقتی هر چه ساخته دیگران است برای برخی از مردم جامعه ما، «بهترین» تلقی می شود و هرچه ساخته دست ایرانی است به خانه برخی ها راه ندارد. واقعا تلخ است، شیرینی هزینه کرد و خرید ایرانی در کام بیگانه می نشیند و تلخ کامی برای صنعتگر، برای کارخانه دار، برای کارگر ایرانی می ماند و... او حرف داشت، فراوان هم حرف داشت، حرف هایش هم از جنس درد بود، دردی که اگر فرهنگ سازان جامعه به درمان برنخیزند، بسیار پرخطرتر از این خواهد شد که هست. اگر خط سیر شعارهای سال را که در حقیقت بیان سیاست های سال از سوی رهبر فرزانه انقلاب است مرور کنیم، درمی یابیم، باید سویه نگاه خیلی ها اصلاح شود، باید فرهنگ سازان چنان به کمک تولید ملی بیایند، که خرید کالای مشابه حتی با ۲۰ درصد کیفیت بالاتر هم ناهنجاری تلقی شود و اقبال به کالای ایرانی، یک هنجار و بالاتر، یک ضرورت در ذهن ها بنشیند و هزار البته تولیدکنندگان ما هم باید «همه» توان، تجربه، تدبیر و تلاش خود را به کار گیرند که محصول کیفی تر عرضه کنند تا مصرف کننده کالا هم به ازای هزینه ای که می کند، فایده ای ببرد، حق هم همین است همدلی و همزبانی، در عرصه تولید به تولید کیفی و خرید محصول ملی تعبیر می شود، این هم باید وجهه همت همگان قرار گیرد تا نگاه از بیرون به درون برگردد و این گونه نباشد که ما فقط جسم مان در ایران باشد و اسم مان ایرانی، اما نگاهمان و لوازمی که استفاده می کنیم، خارجی باشد تا حتی برای تبلیغ کالا هم، شاهد حضور چهره های موبور و چشم آبی باشیم که ولع خرید کالای خارجی را در جان جامعه افزون کنند و ... بگذریم چرا که برای گذر از گردنه های صعب العبور پیش رو به نگاه ملی، اندیشه ملی، فرهنگ ملی و تولید ملی محتاجیم.
خراسان رضوی - مورخ چهارشنبه 1394/01/19 شماره انتشار 18941 /صفحه2/اخبار
/ 0 نظر / 88 بازدید