هم دعا از تو، اجابت هم ز توست

 ستایش خدای را که ما را به سپاس خود رهنمون فرمود و به ما اهلیت شکرگزاری بخشید، تا در باران احسان او جان بشوییم و زبان به تسبیح بگشاییم و برای این نیز ما را به پاداش ناب خویش جزا بخشید.آری. ما هیچ هیچیم هرچه هست تویی‌ای نازنین خدا، که فرصت عشق ورزی داده‌ای و تعلیم هم کلامی. روزه اگر می‌گیریم، به نماز اگر می‌ایستیم و دعایی هم اگر می‌خوانیم باز از عنایت حضرت توست‌ای مهربان ترین! چه زیبا گفت حضرت مولوی ؛

این دعا هم بخشش و تعلیم توست

 گرنه در گلخن گلستان از چه رست

هم دعا از تو اجابت هم ز تو

ایمنی از تو مهابت هم ز تو

آری. هرچه زیبایی است ازذات زیبا آفرین حضرت دوست است. فرصت زیبای همکلامی او نیز، هدیه خود اوست و الا شرح حال ما همان است که مولوی می‌گوید؛

ای عظیم از ما گناهان عظیم

تو توانی عفو کردن در حریم

ما ز آز و حرص خود را سوختیم

و این دعا را هم ز تو آموختیم

حرمت آنکه دعا آموختی

در چنین ظلمت چراغ افروختی...

باری، این چراغ روزه، این روشنای سحر، این لطافت افطار، این ناز تسبیح نفس ها، همه از عنایت توست، پس شکر و تسبیح تو را که اهلیت بندگی و فرصت روزه داری آموختی‌ای مهربان ترین...

خراسان - مورخ شنبه 1394/03/30 شماره انتشار 18999/همشهری سلام/ رمضان بر سفره امام سجاد (ع)

/ 0 نظر / 93 بازدید