بنویسید اسرائیل، بخوانید قصابیل!

 

اسمش را هر چه می خواهند بگذارند؛ ما پشت فلسطین ایستاده ایم و از مردمش که پنجه در پنجه شیطان صهیونیزم شده اند دفاع می کنیم. ما مسلمانیم، نمی توانیم وجود حتی یک لکه نجاست را در مسجد تاب بیاوریم، حتی قبل از نماز برای طهارت آن اقدام می کنیم. ما مسلمانیم و اهل نماز نمی توانیم یک ذره نجاست را در لباس مان قبول کنیم. ما اصحاب مطهراتیم، هم مسجد را و هم جامه را پاک می کنیم پس نمی توانیم، رژیم صهیونیستی را، یک لکه نجس را، در مسجدالاقصی بپذیریم بلکه به هر قیمتی، بله به هر قیمتی، که شده است برای پاک کردن این مسجد به پهنه فلسطین اقدام می کنیم. قیمتش را هم می پردازیم، آگاهانه و هوشمندانه هم می پردازیم. کیست که نداند بخشی از فشارهای دشمن برای استقلال خواهی و عظمت جویی ملت ما است اما بخشی نیز هزینه حمایت از کودکان غزه است که به دست جنایتکاران «قصابیل» سلاخی می شوند. بله، ما آگاهانه از فلسطین دفاع می کنیم، چون این دفاع را، حق بیّن و حقیقت آشکار می دانیم که اگر کسی دین هم نداشته باشد، اما بهره آزادگی او را به جبهه ما می کشاند. چنان که کم نیستند نخبگان، فرهیختگان و عالمان بسیاری که در گوشه، گوشه عالم با ما هم افق و همکلام اند. آری، «ما» از فلسطین دفاع می کنیم و حرف از خون خواهی شهدای غزه می زنیم، اسمش را هر چه می خواهند بگذارند. منظور از «ما» هم همین خیل عظیم مردم روزه داری بود که روز قدس در خیابان ها فریاد مرگ بر اسرائیل سر دادند. این را به تأکید گفتم، تا پیشاپیش جوابی باشد برای برخی افراد که می گویند چرا از طرف دیگران حرف می زنی و در مواجهه کلامی این قلم و دکتر زیباکلام، ذیل عنوان «آقای دکتر زیباکلام ما «ا.س.ر.ا.ئـ.ی.ل» را به رسمیت نمی شناسیم.» که به تاریخ ۳۰ بهمن سال گذشته در ستون بدون موضوع خراسان چاپ شد، می گفتند از طرف مردم حرف نزنید. بله من، «ما» می شوم و از طرف مردمی سخن می گویم که صدای مرگ بر اسرائیل شان زمین را لرزاند و تاریخ را دست به قلم کرد، تا بنویسد، میلیون در میلیون ایرانی آگاهانه به یاری فلسطین برخاستند. بله به یاری برخاستیم با همه توان هم آمده ایم، شد با سلاح، نشد با سنگ و در آخر هم با کلمه آمده ایم.انتفاضه کلمات در خیابان های ایران و قیامت حروف، برخاسته از لب های روزه دار، حرف اول و آخر ما را صریح و شفاف بیان کرد که ما هرگز و هرگز و هرگز موجودی به نام «ا.س.ر.ا.ئـ.ی.ل» را به رسمیت نمی شناسیم جز زمانی که مرگ پیشوند آن باشد؛ مرگ بر اسرائیل! همان شعاری که روز قدس، ذکر لبان روزه دار مردم این دیار بود. مرگ بر اسرائیل که در تبیین راهبرد شفاف رهبر انقلاب نه به معنای مرگ بر مردم یهودی، بلکه به معنای تلاش برای نابودی رژیم ددمنش صهیونیستی است راه را هم حضرت آیت ا... خامنه ای نشان دادند؛ حرف مردم بر برگه های رفراندوم تکلیف را تعیین می کند و تا آن روز، فلسطین، به سلاح، به خون به جهاد می ایستد و ما هم پشتوانه اش هستیم، اسمش را هر چه می خواهند بگذارند.

خراسان - مورخ شنبه 1393/05/04 شماره انتشار 18744 /صفحه16/بدون موضوع

/ 0 نظر / 89 بازدید