خاکریز را نتراشید!

احتمال جنگ، اگر یک خبر ضعیف هم باشد، عقل حکم می کند که خاکریز ها را نتراشیم اما اگر این خبر به تواتر رسید و آگاهان و مطلعان جنگ را نه یک احتمال که یک واقعه تقریبا حتمی دانستند، عقل و احساس و منطق و... متفق القول می شوند که نه تنها نباید خاکریز ها را تراشید بلکه همه توان را باید گذاشت برای تقویت خاکریز. باید ارتفاع و قطر خاکریز را ارتقاع داد تا در فردای خطر ، پشت آن سنگر گرفت. خب ، نه جنگ فقط نبرد تنفنگ ها و تانک هاست و نه طراحی و سیستم سازی دفاعی خاص این نوع جنگ است. وقتی همه آگاهان به صراحت، بلکه به فریاد می گویند جنگِ آینده، جنگ آب است، یعنی باید خاکریز های متناسب این نبرد را آماده کرد. وقتی آمار ها و نمودار ها به گواهی کاهش چشم گیر بارندگی بر کاغذ می نشینند باید به تدبیر و برنامه ریزی و طراحی برخاست. همین روز ها بود که گفتند، کاهش بی سابقه باران، رکورد 50 سال پیش را شکست و همین هم خبر شد و جریده به جریده و رسانه به رسانه را پیمود و به گوش هوش مردم رسید. این خبررسانی باید خبرخوانی و عمل را هم در پی داشته باشد. نمی بینیم درخت ها ایستاده ، لحظه، لحظه، دارند می میرند؟ نمی بینیم زمین دارد به خودخوری مبتلا می شود؟ نمی بینیم دست و چهره مردمان کشاورز ، هزار شیار برمی دارد که می توان در آن کاشت و داشت و برداشت ، داشت.نمی بینیم بره ها ، بزرگ نشده راهی سلاخ خانه ها می شوند؟ نمی بینیم روزگار آب و زمین و درخت را؟ چرا می بینیم اما نمی دانم چرا باور نمی کنیم و به اصلاح امور برنمی خیزیم؟ آب دارد چنان کم می شود و افت عمیق تر می شود که گویی زمین را از زیر پای ما می کشند اما باز هم گامی درست در مسیر اصلاح برنمی داریم. آمار مصرف خانگی ما بالاست و صنایع آب بر هم بالتر از آب بری، آب بلعی گرفته اند! دشت شده است تنِ هزار زخم از بس چاه حفر شده است. یک مسابقه "بدبهره وری" برپاست انگار. هرکس بدتر بتواند از آب بهره کشی کند، دستش بالا می رود! به آمارهایی که در جراید است نگاه کنید! خبر ها را دوباره مرور کنید. کاهش باران و فرونشست دشت ها را باز هم با توجه بیشتر بخوانید. حالا به اول این یادداشت برگردید و خبر جنگ ناگزیری که در راه است و پشت خاکریز کوتاه شده بهره وری نمی توان امید نجات داشت. باید همین امروز کاری کرد. این هم نه از باب وقت شناسی بلکه به مصداق دریافت حداقل هاست. باید جدی گرفت و این جدی گرفتن اگر در حوزه فردی، به معنای صرفه جویی هنرمندانه باشد، در حوزه صنعتی، معنایی وسیع تر پیدا می کند. باید صاحبان حرف هم باید بارعایت حرفه ای گری، به سمتی حرکت کنند که ندانسته و نخواسته به سربازی دشمن نروند بلکه با حراست از میراث آبی، مدافع وطن باشند. متولیان امر نیز با جذب اعتبارات ویژه و برنامه ریزی اصولی، از چرخه خارج کردن چاه های غیر مجاز و... اصل حراست از این نعمت خدادای را اجرایی کنند. این البته شاید منافع کوتاه مدت عده ای را تحت تاثیر قرار دهد اما منافع بلند مدت ملی و آحاد مردم و صاحبان حرف آب بر، اقتضا می کند همین امروز با جدیت مسئله را مورد نظر قرار دهند و امید به فردا را در دل مردم زنده نگهدارند و با کاهش مصرف آب در راستای اقتصاد مقاومتی هم گامی بلند بردارند...


خراسان / شماره : 19769 / چهارشنبه ۹ اسفند-۱۳۹۶/ صفحه 7 / نگاه نو


 http://khorasannews.com/?nid=19769&pid=7&type=0


/ 0 نظر / 46 بازدید