خون های پاک و شجره طیبه وحدت

  

 وحدت... وحدت مسلمانان... وحدت ایرانیان مسلمان... وحدت مسلمانان ایرانی «شجره طیبه» است، این شجره نورانی، آب از خون های مطهر می خورد، خون های مطهری که از جمله «مطهرات» هم باید باشد تا پاک کند زمین خدا را از لوث وجود آنانی که به بندگی شیطان علیه خلق خدا، دست به سلاح شده و پا به جاده «محاربه» گذاشته اند. باید پاک شود زمین از همه تروریست هایی که زمین را ناپاک و خاک را به دور از خدا می خواهند، باید پاک شود از شر اشرار و کید کفار و تزویر منافقان. باید پاک شود از ناپاکی و پاک و امن بماند برای مردمی که می خواهند به عزت مسلمان و ایرانی بمانند و به معرفت بندگی خدا کنند، باید منطقه امن شود و سرای امان، دیاری که خانه خورشید است و پیروان مذاهب و طوایف مختلف بسان رنگین کمان کنار هم قرار می گیرند تا زیباترین جلوه نه تنها در آسمان که در زمین هم نقش ببندد... باری چنین است که یک «انتخاب» شکل می گیرد. در یک انتخاب دوسویه هم انسان هایی در مسیر خدا، به «انتخاب» بندگی خدا می رسند و هم خداوند آنان را در صراط مستقیم بندگی به شکوه شهادت انتخاب می کند... چنین می شود که وقتی پرده کنار می رود قامت رشید سرلشکر نورعلی شوشتری، نمایان می شود، سرتیپ رجب محمدزاده می آید... سران طوایف می آیند، شیعه وسنی در کنار هم صف می کشند، بنیان مرصوص می شوند و لبخند برادری، زیباترین پیغام ها را میانشان رد و بدل می کند و دستانشان چنان درهم گره می خورد که آدمی، تاریخ را تا صدر اسلام می برد، یک نفس می دود تا شاهد عقد اخوتی باشد که پیامبر(ص) فرمود تا مسلمانان از مهاجر و انصار برادری را به اوج برسانند، آری برادر می شوند تا ایران خانه امن همه بندگان خدا بماند، تا ناپاکان، نتوانند بیالایند سرزمین پاکی را و ... چنین است که همدلی در سیستان و بلوچستان دل های بیمار را ناخوش احوال تر می کند تا کینه را، قهر را، تروریسم را، بمب کنند و منفجر تا رنگین کمان وحدت را بشکنند، اما غافلند، این رنگین کمان با خون پاکان، رنگین تر می شود و شجره طیبه ای را که شکسته و بسته می خواستند، جان افزاتر قد می کشد و جان افروزتر شاخه های خود را بر سر مردمان می گیرد و همگان را در سایه خویش به نماز وحدت می کشاند. آری آنان خواستند با انفجار بمب، با شهادت مردان وحدت، زخم در چهره آفتاب و امنیت این دیار زنند اما غافل بودند که این خون، این خون های مطهر، همه زخم ها را شفا می دهد. امنیت را قامت فرازتر می کند و شجره طیبه وحدت را چنان سیراب می کند که میوه های وصلش کام تاریخ را شیرین کند.بله، خون شهدای وحدت، مرزهای برادری را قوام افزون تر بخشید، تا کور شود هر آن کس نمی تواند دید، تا بمیرد هر آن که نمی تواند این «زندگی» را ببیند...

خراسان رضوی - مورخ پنج‌شنبه 1393/07/24 شماره انتشار 18810/صفحه 7/پلاک عزت

/ 0 نظر / 92 بازدید