حاجت به گلابی نیست امروز

یا باید شرایط را مدیریت کرد و یا خود را با شرایط وفق داد. هیچ دری برخلاف قاعده لولا های خود باز نمی شود. می شکند و باز نمی شود. زندگی هم همین است. لولاهای خاص خود را دارد و قواعد خاص خود را نیز هم. آدمِ عاقل هم متناسب با شرایط، نقشه راه خود را تنظیم می کند. با شناخت دقیقق تهدید ها و موانع و بررسی راه های تبدیل تهدید به فرصت و مانع به سکوی پرش. این گونه است که به موفقیت هم می رسد. اگر تاریخ جوامع موفق و یا انسان های موفق را بررسی کنیم به مولفه هایی از این دست خواهیم رسید. ما هم اگر خواهان توفیق هستیم باید همین راه را بپیماییم و به دنبال راه میانبر هم نباشیم که نیست. دیگران گشتند و نبود. ما هم نگردیم که نیست بلکه با تدبیر و همت پا به راه بگذاریم که تنها مسیر رسیدن است. من معتقدم همین بالا و پایین ماجرای دلار و برهم خوردن قاعده بازار را هم از این زاویه باید دید و همین شبکه مصائب را به فرصتی برای اصلاح تبدیل کرد. این هم کم هزینه ترین و مطمئن ترین راه برون رفت از مشکلات است. از همین کار های کوچک هم شروع کنیم. نگوئیم با این کارهای خُرد به جایی نمی رسیم که کوه های سر به فلک کشیده را کسانی می توانند از سر راه بردارند که از برداشتن سنگ ریزه ها شروع می کنند. نترسیم و از همین کارهایی که خُرد به چشم می آید شروع کنیم و در گام اول، سبد اقتصادی خانواده خود را در راستای کاستن فرهنگ مصرف گرایی، مورد بازبینی قرار دهیم و حتی المقدور از کالای ایرانی استفاده کنیم تا پولی که هزینه می کنیم باز به سفره ایران برگردد و در گردش پولی، گرهی از کار یک هموطن باز کند.اما چند گام دیگر؛

توجه کنیم که اگر الان پیراهن، کفش، مانتو ... به اندازه رفع نیازهای معمول خود در اختیار داریم، دلیلی ندارد برای ارضاء روحیه تنوع طلبی خود اقدام به خرید این لوازم کنیم چه امروز باید تنوع طلبی را برای رسیدن به هدفی بزرگ تر تا می شود محدود کرد والا محدودیت ها ما را زمین گیر خواهد کرد.

حتما، خرید های اقلام خوراکی را به موارد ضروری کاهش دهیم. دلیلی ندارد که خانه ما به انبار کالا تبدیل شود و یا همواره یخچال ما سردخانه میوه هایی مانند هلو و گلابی و شلیل و ... باشد.

تا می توانیم استفاده از وسیله نقلیه شخصی را تا حد امکان کاهش دهیم و از ناوگان حمل و نقل عمومی استفاده کنیم. اگر حوصله این را هم نداریم، راه دیگری هم هست؛ می توانیم گاهی از تاکسی های اینترنتی استفاده کنیم تا به اقتصاد جوانانی که در این سیستم ها کار می کنند نیز کمک شود.

با خود و دوستان مان صریح و صادق باشیم و تشریفات و پذیرایی ها را تا می توانیم در دورهمی ها و میهمانی های خانوادگی و دوستانه کاهش دهیم. اصلا دورهمی به خودی خود ارزشمند است و اگر به تجملات آلوده شود و آدم ها در مسابقه تجمل بایستند دیگر به ضد خود تبدیل می شود و طعم شیرین دیدار ها را تلخ می کند.

بله، با اصلاح رفتار های به ظاهر کوچک می توانیم قدم های بلندی برای مدیریت شرایط و تنظیم مسیر حرکت به سوی بهتر شدن، برداریم. همین امروز شروع کنیم تا فردا، زودتر به مقصد برسیم.....


ب / شماره 3737 / پنج شنبه 12 مهر 1397 / صفحه اول و 3/


/ 0 نظر / 24 بازدید