لحظه سعد ايرانيان


... و باز زمان به لحظه سعد رسيد تا مردم دگر باره سعادت را احساس كنند. سفره اي گسترده شد براي خوردن و نخوردن، تا راز رمضان در قامت زمين و زمان و جان آدميان شكوفا شود.رازي كه آدميان را به رضايت رهنمون مي شود. رضايت از حضرت دوست و آن چه او مي گويد مي پسندد. و در چنين هنگامه اي است كه باز ايران، اين ناب ترين قطعه زمين، فرزندانش را ايستاده مي بيند، در قامت« عبوديت» بر سجاده « عبادت» و چه مبارك است اين لحظه ها و چه ناب است اين واژه ها...
يادم هست. عزيزي مي گفت وقتي نمازم را اول وقت مي خوانم احساس مي كنم، عطر نماز آقا امام زمان در نماز من هم جاري مي شود و من مي گويم مبارك است بر ما كه در پهنه رمضان، نفس به نفس امام زمان مي شود داد و زماني افطار كرد كه او افطار مي كند و زماني دعاي سحر خواند كه او مي خواند و هنگامي سحري خورد كه او مي خورد و اصلا مي شود زيارت آل ياسين را به رفتار درآورد و درود بر هنگامي كه آن عزيز مي ايستد و سلام بر هنگامي كه مي نشيند و سلام بر هنگامي كه قيام مي كند و سلام بر قنوت و ركوع و سجده او و سلام بر لب هاي روزه دارش... ماه رمضان آمده است و مسلمانان ايراني از هر قوم و زبان و نژاد، به زبان واحد و رسم يگانه روزه، روزگار خويش را عطري خدايي مي زنند و مبارك است اين رايحه بهشتي در زمين....
زيباتر خواهد بود در اين شب ها و روزهاي زيبا، سنت مهرباني هم سرمشق ما باشد و سفره هاي ساده افطاري ما، با ميهمانان بزرگ روزه دار، بزرگي بيند و خوب تر خواهد بود كه زبان ها از گفتن نازيبايي ها بازمانده به گفتن زيبايي ها، گويا شود و لب ها نيز لبخند را به مردم هديه كنند. و باز نيكوست در كنار شكل گيري محافل قرآن خانوادگي، صله ارحام هم رونق گيرد و مخصوصا ديدار پدر و مادرها، بي تكلف و فراوان انجام شود و خوب تر اين كه تلاش كنيم زيبايي هاي رمضان را به پهنه زندگي ببريم و زندگي زيبا كنيم تا مباركي رمضان را در ساحت زندگي هم حس كنيم و اين بهتر است.
(ص-۶--۲۲/۵/۸۶)

/ 0 نظر / 91 بازدید