پر پرواز دهیدم که شوم زائرتان

 

حسرت است سهم من

که می تراود از کلام خسته ام

می شود دعای خسته جانیم

که ای امام مهربان

حجت خدا در زمین و آسمان

 

کاش

 صاحب دو بال می شدم

 

پر می کشیدم به سوی تان

 

کاش

در غروب فاصله

 

مثل یک رسیدن قشنگ

تازه می شد دلم در حضورتان

 

کاش

 

می بارید آسمان

 

و من

 

 قطره ای می شدم

 

پیش پای کفتری که

 

می پرد در حریم تان

کاش

 

 خاک می شدم

 

ذره ای

 

زیر پای زائرین تان

 

کاش

 

 آرزو می شدم

 

بر لب

 

به خنده وا شده

 

در حضور نازنین تان

 

کاش

 

 واژه می شدم

 

دعا می شدم

 

در نگاه ناز

 

-و ناب-

ساکنان کوی تان

 

 کاش

 

مثل یک زیارت نجیب

 

جاری می شدم

 

از لب مجاوران تان

 

کاش

 

 پنجه می شدم

 

در ضریح تان

 

مثل یک نگاه

 

پاک

 

-ناز و پاک-

 

یک جوان

 

که پنجه می شود

 

در نگاه بی قرین تان

 

کاش

 

 مثل هردوبال یک کبوتر غریب

 

باز می شدم

 

در حوالی حریم تان

 

یا که بغض می شکست

 

در هوای مهربانی کریم تان

 

خسته ام امام

 

نازنین ترین

 

مهربان ترین

 

کاش

 

 بهره مند  می شدم

 

از زیارتی که خاص می شود

 

در زمانه و زمین تان

 

کاش

 

 واژه می شدم

 

آیه می شدم

 

سوره می شدم

 

از زیارت مبین تان

 

حسرت است به جان من

 

که کاش

 

پرشکوفه می شدم به کوی تان

 

بوسه می زدم به مویتان

 

چشمه می شدم به سوی تان

 

کاش...

 

اما نه

 

کاش

 

یک آرزوی خسته است

 

من کجا خسته می شوم در سرایش سرود تان

 

 خسته نیست آن که حسرتش

"رسیدن" است به کوی تان

 

پرطراوت است آن که

 

با نگاه خویش

 

شانه می زند به موی زائران تان

 

من زیارتم

 

من رضای زائرم

 

 از زمین تا زمان

 

قصه می شوم به سوی تان

 

بال و پرمنم

 

پرشکوفه تر منم

 

یک زیارت بزرگ

 

استجابتی عزیزتر منم

 

من اجابتم

 

 استجابتم

 

در حریم حضرت شما

 

معنی کرامتم

 

هرچه نیست نام من

 

 هرچه هست آن توست

 

من ز خود برون شدم

 

معنی سعادتم

 

ای امام هشتمین

 

قبله گاه هفتمین

 

زائری شکسته نام

 

عاشقم

 

 فقط همین...

ب2834/ص2/ت4/مرداد94/چ2

 

/ 0 نظر / 94 بازدید