شهید و معیارِ معصوم


دریافتی تازه از کلام امام رضا(ع)؛وقتی "معیارِ معصوم" داریم، خیلی خوب است همه باور‌ها را با آن تراز کنیم چنانکه باید و باید و باید، رفتار خویش را نیز با آن بسنجیم چنانکه پیشینیان ما، یعنی ساکنان عصر امام معصوم(ع) سنتی نیکو داشتند که به محضر می‌رسیدند و به عرضِ حالِ ایمانِ خود می‌پرداختند تا امام درستی‌ها را امضا فرماید و نادرست‌ها را به اصلاح به طریق صواب آورد. حالا هم راه همان است. اگر چشمِ خاکی ما را توان دیدن نیست، خطِ نورانیی که ترسیم فرموده‌اند هست و ترازی که تبیین کرده‌اند نیز هم و ما می‌توانیم بهره خود را از این ساحت برگیریم لذا می‌توانیم آن سنت مرضیه را حفظ کنیم. مثلا برای روز 22 اسفند که به نام جاودانه شهدا افتخار یافته است، می‌توانیم خوانشی نو در احادیث رضوی داشته باشیم و عظمت ماجرا را بهتر دریابیم در پاسخ به این پرسشِ برای مومنان، راهبردی که؛ اولین کسی که وارد بهشت می‌شود کیست؟ چه، این پرسش شاید در اذهان فراوانی نقش بسته باشد. مهم و باز هم مهم هم هست. این اهمیت در اندازه‌ای است که اولویت نگاه خداوندی را نشان می‌دهد و می‌توان عشق‌های زمینی خدا را از این دریچه دید. پاسخ را اما، عالم آل محمد از زبان محمد رسول الله(ص) نقل می‌فرمایند با سلسله سندی از جنس نور. از جنس صداقت و امانت که چنین در کلام اهل حدیث نشسته است؛

عن الرّضاء علیه السلام عن آبائه علیهم السلام، قال، قال رسول‌الله صلی‌الله علیه و آله: افضل الاعمال عند‌الله ایمان لا شکّ فیه و غزو لاغلول فیه و حجّ مبرور و اوّل من یدخل الجنّه شهید...به این معنا که؛ امام رضا علیه السلام از پدران خود علیه السلام از قول پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله نقل کرده که آن حضرت فرمود: برترین اعمال نزد خداوند، ایمانی است که در آن تردیدی نباشد و رزم و پیکاری که در آن خیانت در ((غنیمت)) نباشد و حج مقبول. و اولین کسی که وارد بهشت می‌شود شهید است.(1)

قهرمانی که به جان از ایمان دفاع می‌کند و خود را به شانی می‌رساند که حضرت خداوندگار به گواهی جاودانگی‌اش می‌آید که؛ وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ‌الله اَمْوَاتًا بَلْ اَحْیَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ (2) و در میان این جاودانان، اما گاه بشکوه در شکوه نگاه عاشقان غریب، جور دیگری تحریر می‌شود که از نام خویش هم دست شستند و شناسنامه‌های این دنیایی را به کوثر عشق شستند تا با نام شهید، فقط نام شهید شناخته شوند، مثل شهید گمنام در زبان خلق. می‌گویند گمنام اما من بر همان برداشت اول، معنای گمنام را نمی‌فهمم. مگر معروف‌تر از شهید کلمه‌ای می‌توان یافت که هم در زمین شهرتی آسمانی داشته باشد و هم در آسمان فرشتگان خدا را دچار خویش کند؟ مگر می‌توان صاحب جاهی را یافت که جهان را به احترام بر انگیزاند و حرمت را احترامی مضاعف بخشد؟ می‌گویند گمنام. اما کدام گمنام است که نام آوران با شانه گذاشتن به زیر تابوتش نام می‌جویند؟ کدام گمنام است که مردمان را پروانه می‌کند و به گرد خویش می‌کشاند؟نه تو – ‌ای شهید- گمنام نیستی، هیچ شهیدی گمنام نیست. قصه شما و نام چنین است که کسی لباس خویش را در بیاورد و لباس حضرت عشق را بپوشد و چون او بودن را چنان به رفتار در آید که هر کس که او را دید نام عشق را بر زبان آورد که انگار نه او بل خود عشق را دیده است. بله تو نام شناسنامه‌ای خود را خط زدی تا شناسه عشق شوی و چنین هم شدی تا تو را با نام نامیرای شهید بشناسند و به تو تقرب جویند که تقرب به شما، قربت یافتن به خداست. و چقدر پر شکوه است که انسان از خلیفه اللهی به اوجی برتر برسد که خدای خویش را خلیفه خود ببیند که خود فرمود من جانشین شهیدم در میان خانواده اش. حالا یک بار خانواده می‌شود پدر و مادر و خواهر و برادر و زن و فرزند، یک بار هم می‌شود یک ملت. و چقدر خوش بختیم ما ایرانیان که به ازای هر شهید همیشه خدا را در کنار خویش داریم. بله، تو گمنام نیستی بل نام آوری هستی بلند آوازه که خدا تو را نشان خویش گذاشته است در زمین تا مردمان راه آسمان را گم نکنند و من مطمئنم تا شما هستید، همیشه نیز مثل بر مدار توحید خواهد بود و ما به فهم تازه‌ای از توحید خواهیم رسید و به هرچه غیر خداست، "نه" خواهیم گفت و در جغرافیای "لااله الا الله" زندگی خواهیم کرد چه شهید، اندوخته ماندگار ما در درگاه دوست است. صدقه جاریه‌ای که مدام بر آن اندوخته می‌شود هرچند دیگران را دریا دریا عزت می‌بخشد. ما به این کلام امام رضا(ع) جان روشن داریم که؛خَیرُ مالِ المَرءِ ذَخائِرُ الصَّدَقَهِ. بهترین مال‏انسان، اندوخته‏هاى صدقه است. (3) باری،شهید ذخیره استراتژیک اسلام است. گنجی که تا همیشه مسلمانان را برخوردار نگهمیدارد و مرز‌ها شان را هم ایمنی می‌بخشد. و البته ما مردمان نیزهمیشه باید به یاد شهدا باشیم و درآستانه روز شهید این یاد را باید فریاد کنیم تا دنیا بداند ما با شهدای مان و با آرمان‌ها شان، زندگی می‌کنیم. حرف نمی‌زنیم، شعار نمی‌دهیم؛ زندگی می‌کنیم. روشنایی موجود به رغم ابرهای تیره، به برکت همین است والا قصه جور دیگری رقم می‌خورد....

پی نوشت:

1 – بحار الانوار، ج66، ص393، حدیث75

2 – آل عمران، آیه 169

3 - تنبیه الخواطر: 2/182

جمهوری اسلامی / شماره 11115 / سه شنبه 22 اسفند 1396/ صفحه 3/ خبر / چ2

http://jomhourieslami.net/index.php?year=1396&month=12&day=22&category=3&#

http://jomhourieslami.net/?newsid=167077


/ 0 نظر / 7 بازدید