قهر و مهر دو روی یک سکه است

این نگاه ماست که ما را به درک و داوری می رساند. آنان که نگاهی زیبا بین دارند از تلخ ترین شرایط هم درس های نیکو می گیرند و از بن بست سنگلاخ ها راهی به سوی رستگاری می گشایند. این نگاه را پس باید درست مهندسی کرد چه در رابطه بین انسان و خدا نیز همین قاعده حکم فرماست و اگر بتوانیم به فهم درست از رابطه برسیم، درستی رویداد ها را هم در خواهیم یافت و درس هم خواهیم گرفت. اگر این فهم، حاصل نیاید، رویداد ها به بستری برای قهر تبدیل خواهد شد چنان که استاد، آیت الله صفائی حائری در صفحه 160 کتاب ارجمند نامه های بلوغ، نسبت به این مسئله هشدار می دهند نسبت به زمینه هایی که اگر دقت نکنیم می تواند به بستری برای ناخوشنودی و نفرت هم تبدیل شود؛ "اگر تو، خدا را با قهر و اقتدار احساس كنى، نه همراه رأفت و رحمت و محبّت و زيبايى " کارت به قهر کشیده خواهد شد . قهر هم که نمی تواند زمینه محبت را فراهم آورد. باید بدانیم که اگر خدا قاهر است ، در برابر کنش هایی است که خلق خدا را زمین گیر می کند. از گناهان و دیوار کشیدن بین خود با خداست. از این است که مردمان را در فقر معرفتی گرفتار کنیم. اقتدارش هم برای شکستن مستکبران است و دست گرفتن از کسانی که به چکمه استکبار، لگد خورده و پهلوی شان شکسته است. خداوند قدرت خویش را به کسانی نشان می دهد که دیگران را منکوب قدرت خود می خواهند پس همین قاهریت و اقتدار راه گشای بندگی خداست. درک درست از این مفاهیم یعنی این. یعنی این که بداند این دو صفت، یک طرف همان سکه ای است که روی دیگرش رافت و رحمت است. سکه ای چنین است که بندگی را رواجی پر شکوه می دهد. پس توجه باید داشت به این دو وجهی که باید دید. یک سویه نگری باعث می شود راه را گم کنیم و کدام گم کرده راه است که می تواند به سعادت برسد؟! استاد در ادامه باز به یک دوگانه دیگر نگاه مان را باز می کنند که "....و اگر تو معاد و پاداش را انتقام بدانى، كه اگر گناه كنى، مى‌سوزاندت؛ نه اگر گناه كنى، مى‌سوزى " باز به کژراهه قهر خواهی رسید. اگر گناه کنیم، نمی سوزانندمان بلکه می سوزیم و خدا نمی خواهد بسوزیم پس 124 هزار قاصد عاقل و هوشیار را می فرستد تا کبریت را از دست ما بگیرند. خدا در پی سوختن مان نیست بلکه می خواهد ما را چنان بسازد که خود را نسوزانیم. درک این حقیقت، واقعیت های زندگی مان را در هندسه ای قرار می دهد که مهندسش خداست و آنچه او بسازد را هیچ کس نمی تواند خراب کند. بندگان به خلوص رسیده او نه تنها در قید و بند شیطان گرفتار نمی آیند بلکه از شکارگاه ابلیس هم پایگاهی برای پرواز می سازند.....

ب / شماره 4101 / دو شنبه 23 دی 1398 / صفحه 3

http://birjandemrooz.com/?p=13693


/ 0 نظر / 48 بازدید