دست مان رنگ خون نگیرد!

زیارتنامه زیاد خوانده ایم و حتی حرف به حرف زیارتنامه ها را با جان برخوانده و با اشک بدرقه کرده ایم. از هزار بار افزون خوانده ایم؛ السلام علیک یا ثارا... و بن ثاره و الوتر الموتور ... را و می دانیم که این این فرازی است در شرح امام حسین علیه السلام که ما را با مرد فرازمند جغرافیای معرفتی و امام جاودانه عاشورا آشنا می کند تا ما نیز با سلام به ساحت بلندش رفعت یابیم که به باور من پیش شرط بزرگی دریافت عظمت مقام سید الشهداست و هر کس به اندازه ای رشید می شود که بزرگی و شکوه آل ا... را دریابد، پا جای پای آنان بگذارد و راه خود را بر اثر اشارت های آنان انتخاب کند.
باری، عبارت «وتر» در این فراز به معنای یگانه و تنهاست و به حق نیز حسین علیه السلام یگانه دوران بود، بزرگی که شکوه عظمتش را بسیاری درنیافتند و حتی می توان گفت، حقِ شناخت حسین را، فقط همان هایی کامل به جا آوردند که تا آخر با او ماندند و این ماندن را با شهادت به جاودانگی گره زدند.
حسین یگانه دوران بود، تک بود، «تنها» هم شد، که «الموتور» روایت تنها شدن امام است. حال آن که امام حجت را بر همه تمام کردند و در قریب به ۶ ماه به هر جا که رسیدند، زبان به بیان حقایق گشودند، نامه ها نوشتند، سخنرانی ها کردند، رازها را به زیارتنامه گره زدند، مردمان مناطق را به یاری حق خواندند، اما ... اما تنها ماندند و برخی افراد هم زمانی توانستند، دامن از اما و اگرها بستانند و خود را به کربلا برسانند که دیگر فرصت سعادت همراهی با حجت خدا را از دست داده بودند. چون آن مردی که می خواست آذوقه برای خانواده اش ببرد و باز آید و در رکاب سیدالشهدا باشد، اما وقتی آمد که دیر شده بود، حتی تاریخ روایت می کند که مردانی از سرزمین های دور هم راهی کربلا شدند اما وقتی رسیدند، خیلی دیر شده بود، حال آن که باید زودتر پا به راه می گذاشتند؛ حالا هم باید زودتر پا به راه بگذاریم که هرکس «به موقع» نرسد، باز هم جا خواهد ماند چه ماییم و تکلیف هر روزه عاشورا و رسالت همه زمین ها برای کربلایی شدن، اما باز هم کسانی می توانند خود را به کاروان برسانند که حسابشان پاک باشد، کار عقب مانده نداشته باشند، دستشان زیر دِین این و آن نباشد و ذمه شان سنگینی بار بدهی به دیگران نداشته باشد، کسانی می توانند خود را به کربلا برسانند که زندگانی شان، روز به روز بر مدار حسین(ع) باشد و الا باز هم جا می مانند از کاروان...
عاشورا، یک فرصت است، به هر تکرار خود، تا جاماندگان از عاشورا را، به کاروان برساند. این که در ایام عزای اباعبدا... پرشور بر می خیزیم، اثر همان هل من ناصر آخرین حسین(ع) است که رو به عصرها و نسل ها خواند و ما را به حرکت دعوت کرد. پس حسین ایمان خویش را تنها نگذاریم . اهداف بلندش را بشناسیم تا خدای نکرده به رغم احساس دلبستگی به امام، در تعریف ظالمان در حق حسین نباشیم که بزرگ ترین ظلم را در حق امام و امامت، به گفته امام موسی صدر، نه کشندگان حضرت که آنانی مرتکب شدند و می شوند که با اهداف امام پنجه در پنجه می شوند. مراقب باشیم تا دست ها مان رنگ خون نگیرد در جنگ با اهداف حسینی....

 ب / شماره 34479 / سه شنبه  04 مهر 1396/ صفحه اول و /چ2

/ 0 نظر / 94 بازدید