دست و دل باز باید بود در آستانه نوروز

دست و دل باز باید بود در آستانه نوروز

دست باز بودن تنها ملاک نیست برای ارتقای تعاملات اجتماعی، دل هم باید باز باشد، دست و دل باید باز باشد تا هم گرهی از مشکلات مردم گشوده شود و هم سفره ای پهن شود تا دیگران به عزت بر آن بنشینند و فقیر و گرسنه نیز بر آن سفره، عزت ببینند والا اگر «دست» باز باشد، اما دل باز نباشد، دل دست به کار گشایش نخواهد رفت تا گرهی باز شود. «دل دست» یاری نخواهد کرد تا سفره ای پهن شود، اگر هم تنها «دل» باز باشد، اما دست بسته بماند، خب، کسی از دست بسته نه توقع گره گشایی دارد و نه دل اگر به هزار راه بزند می تواند سفره ای بگستراند، پس کریمان دل باز را باید دست باز هم باشد و «کریم دستان» را دل باز است که به مقام حاتم می رساند والا اگر دل باز، نباشد، دست باز را شاید بخل از یک تکان برای مردم هم باز بدارد. اگر به دور و بر خود نگاه کنیم درخواهیم یافت ای بسا کسانی را که شوق و همت یاری هست اما توان کمک نیست اما هستند افرادی که به آلاف والوف رسیده اند اما آنان را همت دست کشیدن بر سر یک یتیم هم نیست. کارخانه لوازم خانگی دارند- به مثل- اما یک قاشق هم در جهیزیه یک دختر نیازمند نمی گذارند، کارخانه پارچه بافی دارند، اما یک متر پارچه بر تن فقیری نپوشانده اند چندین و چند منزل دارند، اما کسی زیر سقف شان، سری به آسودگی بر بالش نگذاشته است و ... پس دست و دل با هم باید باز باشد، تا فرصت پرواز فراهم آید، حالا افق پرواز به اندازه توان بلند خواهد شد، یک نفر می تواند یک نفر را کمک کند، یکی هزار نفر را، مهم این است که در آستانه نوروز، دل و دست را همراه کنیم برای همراهی با مردم، برای شستن غبار از چهره های ناشاد چه این هم ریشه در آموزه های دینی ما دارد و هم از زلال فرهنگ ملی ما آب می خورد که؛ تا توانی رفع غم از چهره ناشاد کن.

در جهان گریاندن آسان است، اشکی پاک کن...

بله، نوروز در پیش است با یاری مردم، با شستن غم از چهره دیگران، به استقبال نوروز برویم و بیاموزیم این درس مسلمانی را و به رفتار درآوریم این «حدیث رضوی» را که «بعد از انجام واجبات، کاری بهتر از ایجاد خوشحالی برای مومن، نزد خداوند بزرگ نیست» پس دل و دست را همراه کنیم برای این کار که پس از انجام واجبات، بهترین است، نزد حضرت حق.

 

خراسان رضوی - مورخ سه‌شنبه 1392/12/20 شماره انتشار 18645 /صفحه3/جامعه

/ 0 نظر / 91 بازدید