22 بهمن روز بزرگی یک ملت

 

فردا 22 بهمن است یک روز بزرگ، یک روز برای بزرگی ملت، یک روز برای بزرگی تاریخ یک کشور. 22 بهمن روزی است که مردم از تاریکنای تاریخی نه به ستم آلوده که از بیداد لبریز، به گلستان رسیدند به بوستانی که عطرش بهار آفرین بود و خاکش هم عبیر آمیز و در بستری چنین، آرزوی به خون فریاد شده یک ملت تحقق یافت؛ جمهوری اسلامی؛ همانی که مردم بارها و بارها فریاد کرده بودند حتی در میان لجه خون، آن روز گفتیم ما «جمهوری اسلامی»می خواهیم امروز هم حرف ما این است:ما «جمهوری اسلامی» می خواهیم، تعجب نکنید «جمهوری اسلامی، نه یک کلمه کم نه یک کلمه زیاد» نوعی از حاکمیت که در آن مردم حقیقتا صاحب «رای» باشند و «رای»شان هم صاحب «حرمت» و در آن به اسلام به عنوان خواست قاطبه جامعه مسلمانان عمل شود. ما جمهوری اسلامی می خواهیم و مشکلات جامعه ما هم درست به اندازه ای است که به «جمهوری اسلامی» نرسیده ایم. آنچه همه ما را می آزارد موانع تحقق عملی جمهوری اسلامی است نه «جمهوری اسلامی»، والا «جمهوری اسلامی» با اساس «فطرت انسانی» همسو است و «مردم پذیرترین» نوع حکومت است. کیست که کرامت نخواهد و حق رای خویش را حرمت ننهد و تمشیت شایسته امور خود را نخواهد؟ کیست که نخواهد در جامعه «امن» و امان و سلامت، زندگی کند؟ کیست که «عزت» نخواهد و از فضای «غیرتمندانه» و عالمانه «دلخوش» نباشد؟ کیست که نخواهد «حاکمان» وظیفه خود را «خدمت» به او بدانند و بدان عمل کنند؟ کیست که نخواهد زندگی او در مدار سلامت باشد و همه اسباب برای «توسعه» وجودی و «کمال» او فراهم باشد؟ کیست که نخواهد از «بهداشت روانی» برخوردار باشد و از بهداشت جسمی هم؟ کیست که از فضایی امن که زن و فرزندش با «آرامش» خاطر آمد و شد کنند «دلزده» شود؟ کیست که از برابر بودن فرصت ها و امکانات در همه شئون آن ناراحت شود؟ کیست که از عزت، «استقلال» و «آزادی» در یک فضای سرشار از حکمت خشنود نباشد؟ و... در یک کلام کیست که از «خوبی»، «بد»ش بیاید؟ بله هدف نهایی ما از انقلاب که «جمهوری اسلامی» میوه  شیرینش بود، چنین جامعه و فضایی بود و درست به اندازه ای که به این فضا و «ساحت» نزدیک شده ایم، فاصله ما با جمهوری اسلامی هم کم شده است و الا آنچه مردم را می آزارد و حماسه سازان بنیادگذاری جمهوری اسلامی را نیز بیشتر آزار می دهد «جمهوری اسلامی» نیست می تواند هر اسم دیگری داشته باشد به جز «جمهوری اسلامی» که امام خمینی(ره) از آغاز تا پایان آن را «بدون یک کلمه کم و یک کلمه زیاد» برای این ملک می خواست.ما «جمهوری اسلامی» می خواهیم که برمدار «حکمت»، «عزت» و «مصلحت» مارا در برابر تاریخ سرفراز بدارد.ما می خواهیم عزت خود را با جمهوری اسلامی به جهان نشان دهیم.ما می خواهیم..... و فردا برای مطالبه این خواست و فریاد این حق به خیابان می آییم و باور داریم فردا خیابان ها تنگه احد است گلوگاهی که امت بصیر پیامبر با هوشیاری پر خواهد کرد و با بصیرت همه چیز را رصد خواهد کرد تا دشمن رخنه ای نیابد برای ضربه زدن.فردا همه یک دل و یک زبان خواهیم شد و شانه به شانه هم بنیان مرصوصی خواهیم ساخت برای دفاع از انقلاب.فردا 22 بهمن پرشکوه تر از همیشه رقم خواهد خورد چون می دانیم دشمن در کمین است و می دانیم هنوز حرف ما و خواست ما مثل اول انقلاب است:استقلال آزادی جمهوری اسلامی....

خراسان رضوی - مورخ دوشنبه 1392/11/21 شماره انتشار 18621 /صفحه اول و ۲/خبر

/ 0 نظر / 88 بازدید