کاش نمازم را امامت کنی، آقاجان!

در آرزوی جمعه عشق
 

کاش رکعتانی مرا روزی شود

از نماز عشق

که تو امامت کرده باشی

حتی اگر من ندانسته

به آن نماز خوانده شده باشم

کاش تنفس در حریمی مرا تقدیر شود

که به عطر نفس های تو بهار شده باشد

حتی اگر من ندانسته

نفس به این نفس عشق آفرین داده باشم

کاش در شبی جهان افروز

در شب قدری

و حتی شب های قدر پیش رو

به جان بشنوم

حدیثی را که از خود روایت می کنی

کاش این شب های قدر

که حرم نشین حضرت رضاییم

زیارت نامه خوانی ات را ببینم

که به یازده امام و سیزده معصوم سلام می کنی

کاش جمعه ای بیاید

که تو بیایی

- نه تو آمده ای -

روزی بیاید که ما

سر قرار آمده باشیم

و از سمت قبله

نوری همه چشم ها را بیدار کند

به حدیثی که از خود می خوانی...

خراسان رضوی - مورخ پنج‌شنبه 1392/05/03 شماره انتشار 18462 /صفحه اول و ۶/جامعه

/ 0 نظر / 88 بازدید