بی بی رقیه، سردار فاتح بی شمشیر می جنگد!

 
 دیروز، مادران شیرخواران خود را بسان پرچم همراهی با سیدالشهدا(ع) بر سر دست بلند کردند تا بگویند کربلا را می شناسند. بگویند شکوه شهادت علی اصغر، این حجت اکبر حقیقت را درک می کنند. بگویند نسل علی اصغر تکثیر شده است. قلم به احترام آنان برمی خیزد و در روزنگار روضه در شب سوم ماه اشک و غیرت، به محضر سردار بی شمشیر دیگر کربلا می نشیند که اگر چه کوچک است اما شکوه بزرگی دارد. پس محبت یافته از حضرت برادر، علی اصغر (ع) به آستان حضرت خواهر ، رقیه بنت الحسین (ع) می رویم و باورمان را به آواز جلی، روضه می کنیم که؛ به کوچکی جسمت نگاه نمی کنیم بی بی، بل دیده می شوییم در تماشای جانت که جهانی را به بعثت می کشاند. تو نه یک دختر سه ساله که سیده ای بودی در قامت یک سردار. یک سردار بزرگ! بی بی! سردار فقط آن نیست که تیغ می کشد در سپاه کفر و حسین (ع) را  به تیغ و نیزه و تیر، یاری می کند. مگر نه این که پیروزی سیدالشهدا (ع) ، فراتر از تیغ و تیر بود بلکه بر «تیغ و تیر» بود. تیرها و تیغ ها در دست دشمن کافر کیش فراوان تر بودند، آن چه در میان سپاه کوچک اما بزرگ، کم شمار اما پرشعور امام چشم را در تماشای خود بالغ می کرد نه تیغ و تیر که قیام علیه تیر و تیغ بود. قیامی که جسم و جان را با هم به معرکه می آورد. در چنین «بشکوه قیامی»، می شود کودک بود اما بزرگی کرد، نجنگید اما دشمن را شکست داد. چنان که تو «بی بی بزرگ همیشه تاریخ»، شکست را به نام یزید نوشتی در حالی که او می خواست سند پیروزی را به نام خود ثبت کند و بر تارک تاریخ هم بدرخشد! اما آن که برای همیشه «طاهره باهره» ماند شما بودید «بی بی رقیه» که در کربلا، با مظلومیت و معصومیت خویش ددمنشی کوفیان را نشان دادید که به کودکی هم رحم نمی آورند و به راستی بر چنین مردمی خداوند چگونه رحم آورد؟ شما داعیه های دین خواهی آنان را باطل کردید وقتی بر کودکی چنین ظلم روا می دارند، شما برای همیشه کوفیان را مردود کردید. از کربلا هم علم ناپیدای سرداری در دستان کوچک شما بر چشم فرشتگان خدا می نشست. شما سخن نگفته افشا می کردید ماهیت یزیدیان را.
آن گریه های شما در فراق پدر، آن قصه سر بریده و تشت،  و تشت رسوایی باطل که از بلندترین بام افتاد ،قرن هاست که طنینش در گوش جان مانده است و  سر الاسرار عاشقی است و راز بطلان یزیدهای همیشه را عیان می کند به هر نام که باشند و در هر شام که بر  صبح راه ببندند. شما بی بی حق را به آواز جلی بیان کردید به بین المللی ترین زبان و همیشگی ترین بیان ؛ به گریه! و اینک ما در سومین شب ماه عزا روضه شما را می خوانیم برای عزت در افزایش مسلمانان...
 
خراسان جنوبی / شماره : 2535/   شنبه 01 مهر-۱۳۹۶/ صفحه5/ فرهنگ/چ2
 
http://khorasanjonobi.khorasannews.com/?nid=19641&pid=5&type=0
/ 0 نظر / 103 بازدید