کربلای۴ عملیاتی که هنوز ادامه دارد!

یک گردان بره خط، گروهان برگرده، می‌دونی یعنی چی؟ می‌دونی یک گروهان بره خط، دسته برگرده، یعنی چی؟ می‌دونی یک دسته بره خط، نفر برگرده، یعنی چی؟ این دیالوگ آشنایِ حاج‌کاظمِ (پرویز پرستویی) آژانس شیشه‌ای است به سلحشور (رضاکیانیان). این جملات، فقط یک گفت‌وگوی ساده نیست که در فیلمی در دهان هنرپیشه‌ای قرار دهند؛ واقعیتی است که گاه در دفاع مقدسِ ما به وقوع پیوسته است. اصلا می‌توان گفت این کلمات، شرح عملیات مظلوم کربلای۴ است. گردان‌هایی که رفتند و گروهان برگشتند. گروهان‌هایی که زدند به خط و دسته برگشتند. دسته‌هایی که به آب زدند و گاه حتی نفر هم بازنگشتند! راستی می‌دونید یعنی چی؟ حتی گروهان‌هایی هم رفتند و فقط یک نفر برگشت از آن جمع غواصی که آبرو دادند به آب و زنده در خاک شدند تا بسان بذر شهادت، نور برویانند به روزگاران. این‌ها را گفتم تا فقط به یاد بیاورم که در ساعت‌هایی چون این ساعات در سال١٣۶۵، چه عاشورایی برپا بود در جنوب و چه جوان‌هایی به‌رسم علی‌اکبر(ع) به خاک افتادند تا خدا در یاد مردمان بماند. من به کربلای۴، نگاه نظامی ندارم. این نگاه را باید در دانشگاه‌های جنگ، بازخواند و درس گرفت. برای من این عملیات، تعریفی عاشورایی دارد. باید آن را در هندسه تکلیف‌گرایی حسینی خواند. فراتر از بایدونبایدهای این دنیایی؛ حتی فراتر از حکم و حقوق و جامعه‌شناسی و... . این عملیات حسینی را که فرزندان معنوی امام‌رضا(ع) در آن نقشی سزامند داشتند، باید با دیده معرفتی به شهود پرداخت.

آن‌وقت این عملیات در شمار حماسه‌های اثرگذار و جریان‌ساز‌ دفاع مقدس، قرار خواهد گرفت که نه‌ فقط در همان بازه عمل که در عصرهای بعد و در میان نسل‌های بعد هم کیمیااثری خود را حفظ می‌کند. 

یادمان هست ٢٨اردیبهشت سال١٣٩۴ را؟ بازگشت بیداری‌آفرین ١٧۵ غواص شهید را؟ یادمان هست که آنان با دستِ بسته، چه گره‌هایی از ذهن و نگاه ما گشودند؟ نهضتِ هنری پیامد آن رجعت بزرگ را یادمان هست؟ انگار رستاخیز هنر بود برای بیان مظلومیت پاک‌ترین فرزندان ایران. هرکس با زیباترین نگاه، نگریست و با غنی‌ترین زبان، به بیان پرداخت؛ آن‌چنان‌که بیگانگان با دفاع مقدس هم به میدان آمدند. من آن رجعت را ادامه مجاهدت شهیدان و دلاوران کربلای۴ می‌دانم که چون یک مرحله دیگر از عملیات به انجام رسید و سرانجامی بشکوه داشت. 

راستی کدام عملیات را سراغ دارید که چنین معرفت‌افزا شده باشد؟ من این روشنگری مقدس را به برکت خون‌های پاکی می‌دانم که برای طهارت تاریخ بر خاک و آب ریخت و بعد از این هم مظلومیت معصومانه غواصان، روضه‌ای خواهد بود که خواندنش، دل‌ها را به کربلا خواهد برد؛ همان‌جایی که قبله آمال شهیدان بود. باری، گردان رفتند و حتی نفر هم برنگشتند؛ اما حرمت خونشان ما را سرخط می‌آورد.


شهرآرا / شماره : ۲۷۲۴ / چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷ / صفحه اول

http://shahraraonline.ir/shahrara/js,text.ajax?y=1397&m=10&d=5&p=1&n=10

http://shahraraonline.ir/shahrara/news/1397/10/5/pdf/1.pdf

http://shahraraonline.ir/shahrara/news/1397/10/5/pdf/1.pdf


/ 0 نظر / 31 بازدید