روز مادر و تکلیف ما در برابر مادران شهدا

سنت قشنگی است آیینی که به نام روز مادر شکل گرفته است. خدا بانی اش را به دعای باعث اش، بهشت نشین کند که زادروز حضرت زهرا را به روز مادر ، نامی جاودانه بخشید و خدا عزت بدهد به آنانی که با دریافت عظمت مقام مادر به دست بوسی اش می روند. بله، این روز ها چشم ها جلوه های ناب می بینند از رابطه زلال مادر- فرزندی در کوچه های جامعه که امید به فردای بهتر را در دل رنگ و رشادتی ویژه می بخشد. مادر ها هم اما چشم انتظار به در دارند تا فرزندان شان بیایند و لبخند در لبخند بشکفد از پس دیداری که تازه می شود و چه قشنگ است این دیدار ها. گوارا باد به هرکس که توفیقی چنین و حسی زیبا دارد اما.... 

این اما که پایش را وسط نوشته می گذارد یعنی یک حرف می خواهد بگوید که خلاف عادت نوشته است و انگار می خواهد دست مخاطب را بگیرد و به جای دیگری ببردش. جایی که به غفلت از آن شاید فراموش کرده باشد. شاید هم حواسش به آن نباشد اما این جناب« اما» هم غبار می روید و هم به یاد می آورد و هم راه را نشان می دهد. 

اینجا هم می خواهد با تکریم مقام مادر، به یاد مان آورد که مادرانی هستند واجب الحرمه که برای همه ما و حتی وطن ما، شانی مادری دارند و این روز ها باید با احترام تام برخاست و دسته گل برداشت و جعبه شیرینی را نیز و به زیارت این مادران وطن رفت چه آنان با اهدای فرزندان خود بر سبیل شهادت، به مقام مادری همه ما و مادری ایران عزیز رسیده اند و حق است که در مناسبتی چنین شکوهمند حواس مان باشد که باید به هر نوع که می شود به زیارت شان برویم. 

ان شاالله بنیاد شهید و تشکل های دفاع مقدسی، این ماموریت را از طرف جامعه ایثارگری انجام دهند تا هیچ مادری، تا کید می کنم،« هیچ مادر شهیدی» در حسرت آیین روز مادر نماند بلکه باورمندان طریق شهادت و همرزمان فرزندش، به نیابت از شهید به «آستان بوسی» مادر بروند و در زلال نگاه و دعایش، سعادت را برای خود و همه و همه ایران مسئلت کنند که دعای چشمان بارانی و دل هایی که با خدا رابطه خویشاوندی دارند به اجابت نزدیک است ، بسیار نزدیک. 

اینکه از رابطه خویشاوندی خاص اینان با حضرت خدا گفتم نه بر سبیل سخن که مستند به حدیث قدسی است که حضرت حق خود را جانشین شهید در خانه و در میان خانواده اش معرفی می فرماید و روشن است که دعای مردمانی چنین در حوالی اجابت بنشیند پس به این دعا ها بیش از هر دعایی امید بندیم و از آنان بخواهیم دعایرخود را در لطفی عام، شامل همه عالم و آدم کنند تا آدم ها به مرتبت بالای انسانیت برسند و عالم ذیل هدایت عالمان مهیای ظهور شود. 

باری، روز ها به نام مادر، فخر می کنند و گل ها هم بی تابند و شیرینی ها نیز تا به سلام مادران شهدا بروند و این نیز دقیقا در فرایند ذکر و یاد شهدا معنا می شود که کمتر از شهادت نیست. این نیز ماموریت امروز همه ماست تا با احیای امر شهادت بر سفره دعای شهیدان ، بنشینیم...

 حیات/ تاریخ انتشار: جمعه / پنجشنبه/۱۸ اسفند ۱۳۹۶  | شناسه مطلب: 137776

http://hayat.ir/fa/137776/


/ 0 نظر / 83 بازدید