۲۲بهمن۸۸ درتاریخ ثبت شد

آمده بودند، به شوق هم آمده بودند، در نگاه کودکان قامت عزت ایران قد می کشید و در چشم بزرگان ابهت شیطان درهم می شکست و دشمن حقیرتر می شد. آمده بودند، همه برادروار تابیگانه بداند، انقلاب، پهنه وسیعی دارد که همه فرزندانش را در خویش جمع می کند و فرزندانی دارد که «جمهوری اسلامی ایران» خط قرمز آنان است. آمده بودند با همه مشکلاتی که دارند به جمهوری اسلامی آری بگویند و پس از ۳۱ سال بار دیگر اثبات کنند که برای اسلام انقلاب کرده اند نه برای نان. آمده بودند برگی دیگر را در تاریخ ایران زمین ثبت کنند تا زمانی که آیندگان تاریخ کشورشان را ورق می زنند با فصلی به نام ۲۲ بهمن ۱۳۸۸ رو به رو شوند و بفهمند انقلابی که به دست آن ها خواهد رسید چگونه از گردنه های پر پیچ و خم عبور کرده است. آمده بودند، با چشمانی بصیر ، با دستانی که مومنانه فاصله زمین و آسمان را به تولا و تبری پر می‌کرد و گام هایی که استوار رفتن در صراط مستقیم ولایت را برای هزارمین بار تجربه می کرد. آمده بودند، همه آمده بودند، هیچ کس غریبه نبود، هیچ کس تنها نبود. هیچ کس در حاشیه نبود، همه با هم بودند، برادر بودند، در متن دفاع از انقلاب ، یاد دلاوران شهید را زنده می کردند. اصلا هر کدام خود اگر نه شهید به یک شهود رسیده بودند. آمده بودند، با غیرت شهیدان با صبوری آزادگان، با شکوه جانبازان و با زلالی نگاه ایثارگران. می شد در افق نگاه شان چمران را دید، صیادشیرازی را، همت را، بروجردی را، کاوه را، باکری را، فرازی را ... می شد همه شهدا را دید که زبان به تولا و تبری داشتند.  آمده بودند، تا به همه زبان های زنده بین المللی بگویند، ایران یک کشور زنده و ایرانی یک ملت همیشه زنده است و تازنده است رزمنده است و چون رزمنده است هیچ قدرتی نمی تواند آن ها را درهم بشکند.خراسان - مورخ یکشنبه 1388/11/25 شماره انتشار 17487/صفحه اول
/ 0 نظر / 91 بازدید