فرصت جوانی و نگاه پدر و مادر

جوانی فرصت است، یک فرصت ممتاز که می شود و باید با آن دنیا را ساخت آن هم به گونه ای که آخرت هم ساخته و آباد شود. این فرصت، دقیقه به دقیقه اش بسان آجری است که وقتی روی هم قرار گیرد، بنایی رفیع باید جلوی چشم همگان باشد، نه این که فرصت های جوانی را چون قالب های یخ در نظر داشته باشیم که در گرمای گذر زمان، نفروخته از دست برود.

پس باید توجه کرد گنج زمان را، گنج جوانی را چگونه و برای به دست آوردن چه چیزی هزینه می کنیم و پدر و مادر باید حساب نفس کشیدن جوان خود را هم داشته باشند تا به باطل بر نیاید. این که جناب سعدی می فرماید: هر نفس که فرو می رود ممد حیات است و چون بر می آید مفرح ذات و بر هر کدام شکری لازم و ...

یعنی این که حساب نفس هایت را داشته باش و پدر و مادرها هم حساب و کتاب نفس های فرزندان خویش را داشته باشند، تا راه بر بیراهه گره نخورد.

در روایت نورانی از مولاعلی علیه السلام می خوانیم: سلامت، توانایی، فرصت، جوانی و شادابی ات را فراموش مکن تا با آن ها آخرتت را بسازی. این کلام نورانی در مرحله اول، صاحبان فرصت جوانی را مخاطب قرار می دهد و در مرحله دوم، دارندگان جوانان را، یعنی والدین را، یعنی نهاد خانواده را که مراقب باشند که اعضای آنان، سلامت را در رهگذار بیماری های کهنه و نوپدید قرار ندهند، توانایی را در وزش اعتیاد و ... به ناتوانی گره نزنند و جوانی را چنان حریم بانی کنند که به چراگاه شیطان تبدیل نشود. آری، همان طور که در یک نظم اندام واره ای انسان کارکرد دست، پا، چشم، گوش و ... خود را مدیریت می کند، باید خانواده نیز در نظمی این چنینی عملکرد اعضای خود را هوشمندانه مدیریت کند تا فرصت ها و زمان ها، لحظه به لحظه، خشت های بنای رفیع انسانیت شود؛ بنایی که عطر ایمان داشته باشد و پنجره هایش رو به بهشت باز شود...

خراسان - مورخ دوشنبه 1394/03/25 شماره انتشار 18995/صفحه3/خانواده/چاردیواری

/ 0 نظر / 89 بازدید