زخم گلوله در حرم امام رضا و سید الشهدا(ع)

همه ائمه در ستیز با ظلم، در مقابله باظالم، رویکرد واحدی داشتند اما مشی مبارزه متناسب با زمان و شیوه برخورد حاکمانِ ظالم، فرق می کرد. این درست که بعدِ عاشورا، شمشیری از نیام خارج نشد اما مبارزه با ستم و بیداد در اشکال مختلف ادامه داشت لذا که همه امامان ما با شهادت، سند افتخار مجاهده را امضا کردند. در این میا اما میان دو امام ، مشابهت های روشنی وجود دارد.

هم در زمانِ حیات و هم این مشابهت را حرم هایشان در عصر حاضر، نمایندگی می کنند و بار این تشابه را به دوش دارند. تاریخ، برای امام حسین(ع) هجرت در قامت یک نهضت رسانه ای را روایت می کند. ایشان از مدینه به سوی مکه و به سوی کربلا رفتند و در هر منزل و هرجا که مقدور بود با مردم به سخن پرداختند و پیامِ امامت را به گوش مردم و البته عصر ها و نسل ها رساندند به گونه ای که امروزه، بعد از چهارده قرن، زوایای روشنِ ماجرا را می بینیم. چرایی نهضت برای ما روشن است و چگونگی جهاد و شهادت نیز هم. لایه های زیرین ماجرا هم قابل خواندن است.

دیگر امامی که نسخه هجرت را اجرا و نقش رسانه ای و پیام سازی و پیام رسانی را به ظرافت به انجام رسانده است، حضرت رضاست- علیه السلام- ایشان هم از مدینه آغاز کردند و تا خراسان آمدند و در منزل گاه ها و هرجا که گوش شنوایی یافتند، به ایراد سخن پرداختند و جغرافیای معرفت را تبیینی واقعی و ماندگار کردند و به جرات می توان حدیث سلسله الذهب و کلام نورانی "کلمه لا اله الا الله حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی، بشرطها و شروطها و انا من شروطها به این معنا که ؛کلمه توحید «لا اله الا الله» دژ و حصار محکم من است. هر کس آن را بگوید، داخل حصار من شده و هر کس داخل قلعه و حصار من شود، از عذاب من در امان است.... و امّا به شرطی و شروطی که من از شروطش هستم ، را در کنار "ِانّى لَمْ أَخْرُجْ أَشِرًا وَلا بَطَرًا وَلا مُفْسِدًا وَلا ظالِمًا وَإِنَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الاْصْلاحِ فى أُمَّةِ جَدّى، أُريدُ أَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَأَنْهى عَنِ الْمُنْكَرِ وَأَسيرَ بِسيرَةِجَدّى وَأَبى عَلِىِّ بْنِ أَبيطالِب"; يعنى: "من از روى خود خواهى و خوشگذرانى و يا براى فساد و ستمگرى قيام نكردم، من فقط براى اصلاح در امّت جدّم از وطن خارج شدم." قرار داد.

هر دو سخن زوایایی از جغرافیای توحیدی امامت و رسمِ هدایت را بیان و ساحت امامت را تبیین می کند تا بدانیم که امام همیشه راه صلاح و اصلاح را برای مردم می گشاید و امامت، از شروط ورود به حصن توحید است.

این دو امام – علیهم السلام- در حیات خود پا به راه شدند و راه را نشان دادند. راهی که تاهمیشه باید باز بماند و خواهد ماند و روشن هم خواهد بود در پرتو احادیثی که همیشه تازه و پرنور می مانند.

باری هر دو امام روشنگری را با شهادت خود به جایی رساندند که دشمن نمی توانست پشت هیچ نقابی ، رخ بپوشد. حتی گذر زمان هم نتوانست غبار فراموشی را روی هم به دیواری بدل کند که بتوانند پشت آن خود را نهان کنند.

باری، قرن ها بعد از حیات این دو امام، حرم های شریف شان، باز بارِاین مشابهت را بر دوش کشیدند وقتی مردمان معترض به ستم حاکمان را در خویش پناه دادند و زخم گلوله ها را به خشت، خشت ِ خویش پذیرفتند و جان پناه مردمانِ به فغان آمده از بیداد شدند.

این روز ها که دگر باره، چشم ها به تماشای فجر صادق انقلاب، روشنایی افزون می یابد، حق است که از حرم بگوئیم. حرمِ امام رضا که هم گلوله های متجاوزان روس را در جان دارد و هم گلوله های رضا خانی را و هم در روزهای مبارزه علیه پهلوی دوم، گلوله مسلسل سربازان شاه پهلوی را.

آنان آمدند و حریم حرم را به گلوله شکستند و مرگ را در جان کسانی نشاندند که به پناه حضرت ضامن آهو آمده بودند. آمدند و کشتند و زدند و رفتند تا بدانیم، صیادِآهو را هزار بار شرف بود بر کسانی که باید حافظ جان مردم باشند اما قاتل شان شدند.

به باور من، شاه همان لحظه ای به پایان رسید که حرمتِ حریم حجت خدا را شکست و مردمان را کشت. او خود شکسته شد به گونه ای که دیگر نتوانست تکه های قدرت خویش را روی هم بچیند. این البته سرنوشت صدام هم بود. اویی که در انتفاضه شعبانیه، به حرم سید الشهدا حمله کرد و خون مردمان را در حرم ریخت.

او هم به آخر رسید تا پنجه بخت النصر زمان را بر گلوی خود ببیند. زخم گلوله ها هنوز در حرم ها هست تا یادمان بماند باید ارزش های انقلاب را حفظ کنیم. مبادا که با بد عمل کردن، زخمی کاری تر از گلوله های ستم بر پیکر انقلاب و حرمی که پناه انقلاب است زنیم.

آری، میان حرم امام رضا و امام حسین هم مشابهت فراوان است و باید که ما اهالی کشور امام رضا هم برای خویش مشابهت هایی با سلوک امامان خویش ایجاد کنیم و انقلاب را برای این مشابهت، فرصتی مغتنم بشماریم تا بتوانیم حق مطلب را ادا کنیم.....

خبرگزاری رضوی / چهارشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۶ ساعت ۱۴:۴۱


http://farhangrazavi.ir/fa/doc/note/24836


/ 0 نظر / 46 بازدید