حق الناس و سلوک اربعینی

اربعین در پیش است و فراوانند آنانی که پا به راه کربلای حسین اند و فراوان تر مردمانی هستند که اگر چه پای رفتن ندارند اما دیری است دل خود را به آن ملکوت فرستاده اند. اصلا ما اهل محرمیم اهل عاشورا و اربعین ایم. اهل گریه و ندبه ایم و این را برای خود سرمایه ای جاودان و بهشت آفرین می دانیم. چنین هم می شود اما به شرط ها و شروط ها. به شرط اینکه به نام محبت اهل بیت، منش و رفتار شان را زمین نگذاریم و به نام عمل، دست از توسل و محبت نشوییم بلکه محبت ما ما را در عمل به وظایف دینی، اجتماعی و شخصی ما ، استوار تر کند و عمل ما نیز، شوق محبت را در افزایش مدام قرار دهد. کسی که محب حسین(ع) باشد نمی تواند خصلت های یزیدی فربه شده داشته باشد. کسی هم که رفتارش یزیدی شد جز دشمنی با حسین(ع) کاری نخواهد کرد حتی اگر سیاه پوش سوگ سیدالشهدا هم باشد. اجازه بدهید پای درس استاد ارجمند اخلاق، حضرت حجت الاسلام والمسلمین حاج آقا دکتر احمد عابدی، بنشینیم و از کلام گرم ایشان، قوت جان و قوت ایمان برگیریم که می گویند؛ امام حسین علیه السلام و زینب کبری(سلام الله علیها) می خواهند بگویند، مردم باید قیام به عدل و قیام به قسط کنند، اگر کسی سینه بزند و بعد برود حق مردم را بخورد، این با پیام عاشورا و حقیقت عاشورا بیگانه بوده، و با روح عزاداری فاصله گرفته است. حقیقت عزاداری عادلانه رفتار کردن است، کسی که بی جهت پایش را روی حیوانی می گذارد و او را تلف می کند، کسی که حق مردم را می خورد، کسی که سلام زیردستان را جواب نمی دهد، کسی که از وقت اداری تلف می کند و استفاده درست و بهینه نمی کند، کسی که مردم را بی جهت معطل می کند و پشت در نگه می دارد، این فرد هرچقدر هم سینه بزند، باسینه زنی بیگانه است و جدایی پیدا کرده است. حقیقت عزاداری، دفاع از مظلومین و محرومین است، هرکسی که باشد و در هر شرایط و لباسی که باشد.... بله، کسی که می خواهد در صف اربعینی ها بایستد باید رفتاری حسینی داشته باشد. حق را محور زندگی قرار دهد. ذمه ای بری شده از حق الناس داشته باشد. زبان اش، کبریت در زندگی مردم نکشیده باشد و با رفتار حسینی خود را به کربلا برساند و الا با خوی یزیدی، کربلا رفتن نه تنها به بهشت ختم نمی شود که دروازه های جهنم را هم بازِ باز می کند چنانکه به روی لشکریان یزید گشود و آنان را در این دنیا به لعن ابدی و در آن دنیا به عذاب ابدی دچار کرد. یادمان باشد کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا را. جوری به کربلا برویم که در صف حسینی ها از ما استقبال کنند و الا با ذمه های زیر بار دین و حق الناس، همان بهتر که بمانیم و به نام حسین، ذمه خود را بری و مردم را از خود راضی کنیم و... همین!

 ب / شماره 3483 /  دوشنبه  15 آبان 1396/ صفحه اول و 3/

/ 0 نظر / 97 بازدید