ماموریت الهی انسان و معجزه یک درخت

کار هست، اشتغال هم می تواند سفره خود را روی همین زمین پهن کند. آنچه کم داریم نگاه نو و طراح و دستی است که طرحی نو در اندازد. این دست و آن نگاه که باشد خواهیم دید که از همین زمین تشنه و کم باران خورده هم می توان هزاران اشتغال رویاند. می شود در دل خاک خسته، امید رویاند. می توان این امید را چنان دید که سر شاخه هایش تا همه جا می کشد. می شود....این ها تصاویری بود که چنیدن و چند سال قبل در ذهنم نشست وقتی یک جوان که ظاهرا یک لاقبا می نمود اما لب که باز کرد دیدم شخصیتی عمیق و محکم و نگاهی هزارلایه دارد و در ذهنش کتاب قطوری است از نگاه ها تازه و افق گشا. او می گفت اگر ما نگاه نو داشته باشیم در همین فقر اشتغال، دستی پر کار داشته باشیم. او مثال می زد که چندی پیش به یک بانک مراجعه می کند و می پرسد که ؛ شما کاغذ های باطله تان را چکار می کنید؟ پاسخ این است: فلان مبلغ هزینه می کنیم تا آن را معدوم کنیم! به هر حال اسناد رسمی است و باید جوری از بین برود که کسی نتواند سوء استفاده کند! این جوان اما می گوید: من حاضرم با حضور ناظر شما، کاغذ ها و اسناد را کاری کنم که قابل سوء استفاده نباشد و از این نظر از حیزانتفاء خارج باشد و نه تنها پولی نمی خواهم بلکه مقصود شما را برآورده می کنم و این مبلغ هم پول می دهم به بانک! او می گفت اول با تردید و اما و اگر برخورد کردند اما منطق کلام را که دیدند، پذیرفتند و امروز داریم کاغذ های باطله را عوض اینکه بسوزانیم، خمیر می کنیم . به احترام درخت ها برای استفاده به عنواین دیگر از آن استفاده می کنیم. او حرف ها و طرح های دیگر هم داشت اما حالا که سخن به درخت رسید و ضرورت حراست از این سرمایه انسانی و ملی ، بگذارید سخن را در نوگرایی طرح ها و ضرورت نو جویی و نوگرایی به "درخت"، به شاخه های درختی گره بزنیم که می تواند در همه مناطق، غرس شود، قد بکشد و به سرمایه ای شگفت انگیز تبدیل شود. می تواند فقر ما از حیث جنگل را چنان برطرف کند که به سرمایه دار درختان تبدیل شویم. می تواند حق زمین را ادا کند و حق قطره قطره آب را نیز هم . مهمتر از همه می تواند ما را در تحقق ماموریت الهی مان که عمران و آبادانی در زمین است، کمک کند؛ در آیه 61 سوره مبارکه هود می خوانیم: وَإِلىٰ ثَمودَ أَخاهُم صالِحًا ۚ قالَ يا قَومِ اعبُدُوا اللَّهَ ما لَكُم مِن إِلٰهٍ غَيرُهُ ۖ هُوَ أَنشَأَكُم مِنَ الأَرضِ وَاستَعمَرَكُم فيها فَاستَغفِروهُ ثُمَّ توبوا إِلَيهِ ۚ إِنَّ رَبّي قَريبٌ مُجيبٌبه این معنا که؛...و بسوی قوم «ثمود»، برادرشان «صالح» را (فرستادیم)؛ گفت: «ای قوم من! خدا را پرستش کنید، که معبودی جز او برای شما نیست! اوست که شما را از زمین آفرید، و آبادی آن را به شما واگذاشت! از او آمرزش بطلبید، سپس به سوی او بازگردید، که پروردگارم (به بندگان خود) نزدیک، و اجابت‌کننده (خواسته‌های آنها) است!» بله، آبادانی زمین، ماموریت تصریح شده انسان است که قرآن از زبان یکی از پیامبران خدا بدان تصریح می کند. حضرت آیت الله خامنه ای نیز در دیدار مسئولان و فعالان محیط زیست، منابع طبیعى و فضاى سبز که در هفده هم اسفند سال 1393 برگزار شد به این مسئله می پردازند و با نگاهی به این آیه شیرفه تبیین مسئله می پردازند که؛ خداوند متعال که خالق این زمین و خالق شما است، شما را موظّف کرده است که این زمین را آباد کنید؛ یعنی ظرفیّت های موجود در این مجموعه‌ی کره‌ی ارضی را به فعلیّت برسانید. خیلی از ظرفیّت ها هست که ناشناخته است، بعد شناخته می شود و بعد اهمّیّت آنها و ارزش آنها فهمیده می شود؛ این کار کار شما است؛ شما باید بکنید. امروز هم که ما خیال می کنیم از همه‌ ظرفیّت های زمین داریم استفاده می کنیم، حقیقت مطلب این نیست؛ ممکن است میلیون‌ها برابرِ آنچه امروز شما از آب و از خاک و از هوا و از موادّ زیرزمینی و از محصولات روی زمین استفاده می کنید، بشود به‌نحوی استفاده کرد که امروز ما از آن خبری نداریم. باید بشر به‌طور دائم ظرفیّت های جدیدی را پیدا کند؛ از این ظرفیّت ها به نفع زندگی بشر استفاده کند.بله باید ظرفیت های جدید را یافت. این هم ماموریتی است که رهبر انقلاب بر دوش ما گذاشته اند و لذا می توان گفت ولایتمدار ترین افراد در این حوزه کسانی هستند که با نگاه نوجویی به تلاش برمی خیزند تا کاری کنند که تا کنون کسی انجام نداده است یا ادامه راهی را بروند و فاصله راه رفته را تا موفقیت، بپیمایند و با رسیدن به توفیق، منطقه و کشور شان را به یک موفقیت دیگر میهمان کنند. این البته نیازمند منطق تلاش و منطق نو دیدن و نو جستن است. منطق دیدن و بررسی کردن و خاک شناسی و آب شناسسی و انتخاب محصولی که در آن منطقه بتواند به بار بنشیند. هم منطقه را آباد کند و هم منطق اشتغال را تعمیق ببخشد. من چندی پیش که به همکلامی با چند متخصص نو اندیش نشستم با دریچه ای تازه به طبیعت مواجه شدم. با چشم اندازی زیبا که امید را هم در دل زنده می کند. در آن نشست سخن از درختی بود که می تواند خیلی راحت و حتی در بازه زمانیی کوته به سرمایه ای زایا تبدیل شود و چون سربازی در جبهه توسعه اقتصادی کشور، ایفای نقش کند. درختی که با هر برش خویش می تواند تابلویی فرادید بگذارد که می توان با ایده نو، جهان را نو کرد. می توان اشتغال را توسعه و تعمیق بخشید. می توان خیلی کارها کرد که بهره اش را ایران و ایرانی ببرند و جهان هم از محصول شان بهرمند شود. آنجا سخن از درختی بود به نام پالونیا که کارکرد های متفاوت برایش تعریف می شد و با نگاه به وضعیت آب و زمین کشور می گفتند می تواند معجزه کند اگر بگذارند. یعنی کمک چندانی نمی خواستند ، می گفتند فرصت کار بدهید تا این طرح نو به نوسازی طبیعت و کمک به اشتغال برخیزد......


خراسان / شماره : 19756 / دوشنبه ۲۳ بهمن-۱۳۹۶ / صفحه 7 / نگاه نو


http://khorasannews.com/?nid=19756&pid=7&type=0

/ 0 نظر / 44 بازدید