همای سعادت و جشنِ نیکوکاری

باید بزرگ شود. او را نیافریده است حضرت حکیم، که در زمین به بازیچه ها دل ببندد و خود هم به بازیچه امیال نفسانی و شیطان تبدیل شود. نه، او آمده است تا بزرگ شود و بزرگی کند. خداوند برای او طرحِ خلیفه الهی را نوشته است و او را در این اندازه دیده است. هرچه از این کمتر باشد به همان اندازه از تراز شکر فاصله دارد. باید به تربیت خویش پرداخت. باید کاری کرد که "حرکت" با قدرت به سوی مقصد انجام شود. این هم یک بایستگی می خواهد که استاد صفائی حائری(ره) چنین تبیین می فرمایند؛ برای تربیت انسان،برای ساختن بشر باید در او عشقی آفرید که از تمام غریزه ها نیرومند تر باشد و باید در او نیرویی گذاشت که تمام زنجیره ها را با خود بردارد و تمام نگهبان ها را همراه بکشد. و مادام که این عشق عظیم و این نیروی بزرگ در انسان نیاید و پا نگیرد ،برای انسان حرکتی نخواهد بود و از بند اسارت ها نجاتی نخواهد یافت. بله، باید عشق را وارد ماجرا کرد تا در تن های خسته هم امید بدمد، امیدِ حرکت و شوق رسیدن. به باور من همین جشن نیکوکاریِ پیش رو، می تواند فرصت مناسبی باشد برای ما تا عشقِ به خدا را در محبت به بندگان خدا ترجمه کنیم و در این محبت و آن عشق، چنان پیش برویم که نوروز97 از همه نوروز ها نو تر و سعید تر باشد. چه قدر خوب خواهد شد اگر کودکِ یتیم در گرمای محبت مردمان مهربان این دیار، فرصتِ تجربه زیبایی های عید را داشته باشد. زیبا تر خواهد شد روزگار وقتی دل های مهربان، در جشن، کارستان کنند و در شهر و حتی روستا هم دگر باره، دیوار های مهربانی، رونق بگیرد تا هر کس کالایی، لباسی، چیزی دارد که از آن استفاده نمی کند، بگذارد تا کسانی که احتیاج دارند و با آن وسایل زندگی شان راحت تر می شود بر دارند. آن گذشتن و گذاشتن و این برداشتن می تواند ترجمه ای امروزین از آیه قرآن باشد که به تصریح می فرمایید در اموالِ مردمان، حقی برای سائل و محروم قرار داده شده است و برخورداران با اهدای آن به نیازمندان، ماموریت الهی را به انجام می رسانند. روشن است آنانی که دست خدا می شوند در یاری مردم، یاری خدا را هم پشت خویش دارند.آن داد و دهش، این کرامت و بخشایش را هم در پی دارد که در دنیا با توسعه نعمت ها و در روز رستاخیز با توسعه رحمت ها همراه خواهد بود. من جشن نیکوکاری را پیش از آنکه فرصتی برای کمک به دیگران و روزی خوش برای نیاز مندان بدانم، آن را فرصتی سعید برای برخورداران می دانم که در لطف خداوند بنشینند و بازیگر نقشی باشند که کارگردانی حکیم برایشان نوشته است. نقشی که می تواند سیمرغ را ، همای سعادت را در دو دنیا بر شانه شان بنشاند. ان شاالله

ب / شماره 3579 /سه شنبه 15 اسفند 1396/ صفحه اول و 3/ چ2


/ 0 نظر / 80 بازدید