ما، غدیر و عاشورایی که تکرار می شود

 

محرم است و نه انسان که گویی کون و مکان می گریند، گویی، «محتشم» شده اند ذرات عالم و ترجیع بند می خوانند، گوش کن این صدا چقدر غریب، اما آشناست؛

باز این چه شورش است که در خلق عالم است

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

نگاه کن، در و دیوار به نقش آمده در حرف به حرف این شعر

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین

بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است

گوش کن، صدای پیامک گوشی همراهت، هم همراه غریب کربلاست و پیام رسان آن روز عظیم که عظمت انسان را به رخ ملائک کشید و من این روزها، به هر پیامکی که دریافت می کنم، پرده ای می خوانم از آن شکوه عشق و در این میان، پیامکی که از عزیزی اهل فضل به من پیغام عاشورایی می شود، فرازی از سخنان رهبر فرزانه انقلاب که به انقلاب دچار می کند آدمی را در فهمی تازه از غدیر و عاشورا؛ «غدیر کربلای عوام بود و کربلا غدیر خواص، در غدیر با آنکه بیعت گرفته شد جفا شد و در کربلا با آنکه بیعت برداشته شد وفا شد...» و عجب حکایتی است این راز رشید که با شهادت معنا می شود و عجب روایتی است این «واقعه» همواره «حدیث» که از اصغر شش ماهه، آن دلیل بزرگ حقانیت، تا پیران ریش به خون خضاب کرده، برای هر روزمان اسوه و الگویند، عجب حکایتی است عاشورا که از «جون» آن غلام سیاه سفید روی تا مولا سیدالشهدا  ما را به کربلا می خوانند... و پیامکی دیگر، مرا مثل باران دربر می گیرد که «وقتی غدیر فراموش می شود، محرم برپا می شود و محرم عزای نادیده گرفتن غدیر است و چه کوتاه است فاصله بالا رفتن دست پدر - مولا علی(ع) - در نیمروز غدیر - و بالا رفتن سر پسر -حسین(ع) - در عاشورا...» حقیقت است که تکلیف هر روز و هر زمین، عاشورا و کربلاست و ما نیز همیشه در سر یک دوراهی هستیم، یا در شمار هفتاد و سومین یار حسین(ع) باید نام بنویسیم و الا دانسته یا ندانسته، نام ما را در سپاه یزید می نویسند که این تقدیر همه روزهاست و همه آدم ها و این ماییم که باید تکلیف خود را مشخص کنیم، آن هم نه فقط در شعار و حتی نه در احساس که فراتر از همه این ها؛ در عمل! اصلاً این عمل ماست که نشان می دهد ما در کدام سوی میدانیم و تیغ در رکاب که می زنیم و سخن ما، کلمه حق با اراده حق است و یا کلمه باطل و یا حتی کلمه حق با اراده باطل و... بگذریم. اما یادمان باشد، باید تکلیف خود را در عاشورای هماره، با عمل به انجام رسانیم و مباد که ضدارزش های اخلاقی و دینی و عاشورایی، بر ایمان رنگ ارزش بگیرد و ارزش های دینی و اخلاقی و حسینی، به فراموشی سپرده شود. محرم است، برخیزیم برای محرم شدن، لباس احرام حسینی بپوشیم...

خراسان - مورخ پنج‌شنبه 1392/08/16 شماره انتشار 18546 /صفحه ۱۶/بدون موضوع

/ 0 نظر / 87 بازدید