بازخوانی زیارت درسلوک اجتماعی زائران

اوج تشیع با درک زیارت

چنان که احمد آدامو الصفا که میهمان اختتامیه جشنواره بین‌المللی امام رضا(ع) بود می گوید، وقتی از سفر ایران به نیجریه برگشتم، در لاگوس جلسه ای برگزار شد که همه علمای برجسته شیعه بودند، قرار بود من گزارش سفر بدهم اما مگر می شد حرف زد، گزارش داد و ... مگر اشک اجازه می داد! نه، خود اشک باید به سخن می آمد و زبان اشک را همه چشم‌های دنیا می فهمند و ... پس گفتم: من اعتقاد دارم اگر کسی مشهد نرود به حقیقت تشیع _ آن گونه که باید- نمی رسد من با تمام وجود احساس می‌کنم قبل از سفر به ایران ، به حقیقت تشیع نرسیده بودم و حالا که از ایران، از مشهد الرضا برگشته ام، بهره ام از تشیع چیز دیگری است. آن روز به آن ها گفتم: دلم برایتان می سوزد که تا به حال به مشهد نرفته اید امام رضا (ع) را ندیده اید... این را بدانید تا زمانی که از نزدیک بارگاه امام هشتم (ع) را زیارت نکنید- هیچ وقت- شکوه تشیع را احساس نخواهید کرد و شیعه را – چندان که باید – نخواهید شناخت "... او برای این نگاه ، دلیل علمی اقامه می کند و می گوید: من یک روانشناسم و با نگاه روانشناسانه و با نگرش رفتار شناسی آن چه را که اتفاق می افتد تحلیل می کنم، به نظر من در فضای حرم که باشی، معنویت از آن به انسان تزریق می شود، تا وقتی وارد حرم نشده اید عظمت آن فضا و صاحب حرم را درک نمی کنید، احمد آدامو الصفا، پرشور و با صفا حرف می زند ؛ شما می توانید کتاب های زیادی درباره امام رضا (ع) بخوانید و حتی بنویسید می توانید فیلم ها و عکس های فراوانی از حرم ببینید ولی هیچ وقت فضایی را که در حرم جریان دارد درک نخواهید کرد، اما اگر این فضا را درک کنید، اگر زائر شوید، حتی اگر هیچ کتابی هم نخوانده باشید خیلی از مفاهیم را متوجه خواهید شد چنان که من در حرم با همه روح و جانم شکوه حضور امام را احساس کردم و خود را مثل کسی یافتم و احساس کسی را داشتم که در گذر از تاریکی به نور مطلق رسیده است. وی افزود: من عمیقا اعتقاد دارم، کسی که امام رضا (ع) را نمی شناسد، پیامبر (ص) را هم نشناخته است. کسی که پیامبر را نشناسد،خدا را نخواهد شناخت، چون صفات خداوندی در وجود پیامبر و معصومین علیهم السلام جاری است.

هندسه معرفتی

احمد حرف زیاد دارد و هر کلامش پنجره ای به افق های روشن می گشاید و من باز هم به صحبت های استاد حاج علی اکبری می رسم، که ما در حرم و از زیارت باید به قرار سلوکی با امام رضا (ع) برسیم و رفتار خود را براساس هندسه معرفتی زیارت تبیین و تعیین مشی کنیم . خب وقتی امام رضا (ع) محضری دارد که نگاه آهو را اجابت می کند، وقتی نگاهی دارد که خط روشن را به سوی همه می کشاند، وقتی دلی دارد که همه دریاها به آن غبطه می خورند، وقتی کرم و بخشش ، "عیسی جلودی" را هم در بر می گیرد، وقتی مهربانی اش، غریبه را مثل خودی عزیز می دارد، وقتی لطفش بیماری را به سلامت می رساند، وقتی خرمن پر کرمی دارد که همه ما از اقصای عالم می خواهیم خود را برسانیم و همه چیز بخواهیم و ... خود ما هم باید تلاش کنیم بخشیدن را، کرم را، مهربانی را، گذشت را، دستگیری را ، گره گشایی را، نه این که فقط برای خود بخواهیم، باید برای تحقق خواسته دیگران هم تلاش کنیم و برای خود در اندازه خویش شیعه ای برای امام باشیم.

درس زیارت هم همین است؛ مطابق با فرازهای بلندی که می خوانی در هندسه رازهای که بیان می کنی، زندگی خودت را هم تعریف کن. و چنین بهره ای می تواند ما را با این نگاه استاد همراه کند تا دریابیم "جنبه های معرفتی زیارت فوق العاده است، برداشت هایی از توحید و خداشناسی ، از تولد معرفت، تا زلال شدن نگاه، تا خودشناسی و امام شناسی و تا عطش بیشتر و بیشتر و بیشتر شناختن و تا شکل گیری یک منظومه معرفتی، در جریان زلال زیارت شکل می گیرد و قدم به قدم انسان را برمی کشد." ...

ویژه‌نامه - ویژه نامه نوروزی 94 - مورخ سه‌شنبه 1393/12/26 شماره انتشار 18934 /صفحه10-6 (قسمت 3)

/ 0 نظر / 90 بازدید