تو زنده ای سرو خاکی پوش شهید...

 برای مرزبانانی که سرخ جاودانه شدند

دشمن

آن در یوزه حقیر

به گاه ترور

-نامردانه ترین نوع جنگ-

گلوله می بارد

برای مرگ

تا بکشد زندگی را

اما این سو

تو هستی

که جان می گیری برای جاودانه شدن

دشمن شلیک می کند

اما تو به جاودانگی می رسی

و خدا

پرشکوه تر از همه

به شرح تو آیه نازل می کند

بسان دعوت برای صعود

و چه پرشکوه است این دعوت

«فادخلی فی عبادی

وادخلی جنتی»

و این حق توست

که به ایمان

به جهاد

به رضا

به شهادت

به مقام نفس مطمئنه رسیدی

تا در میان نگاه فرشتگان

خداوند بخواند

«ارجعی الی ربک» را

در شکوه «راضیة مرضیه»

که تو را

در بهشت هم

جمع نشین خاصان می کند...

دشمن

-زبون و پست-

گلوله مرگ می بارد

اما تو هرگز نمی میری

از زندگی به جاودانگی می رسی

و سفره نشین حضرت دوست می شوی

این شرح توست

در آیه جاودان قرآن

«ولاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله

امواتاً

بل احیاء

عندربهم بهر یرزقون»...

تو جاودانه ای شهید

مردار بود آن که مرگ تو را به آرزو نشسته است

مردار بود آن که تو را

-ای زنده جاوید-

مرده بپندارد

تو شهیدی و زنده

و مطمئنم پس از این

محکم تر از همیشه

ایران را

ملک ایمان را

مرزبان خواهی بود

و این مرز

چنان محکم خواهد بود

به حضور تو

که هیچ دشمنی را

فرصت گام نهادن این سو نباشد...

تو شهیدی

سرو خاکی پوش و خداباور

و زنده ای

برای همیشه...

خراسان رضوی - مورخ سه‌شنبه 1392/08/07 شماره انتشار 18538 /صفحه اول و ۵/فرهنگی

/ 0 نظر / 88 بازدید