رفتار اجتماعی ما و سیره حضرت‌فاطمه (س)

 

عهد جانانه اقتضا می کند، هواداران کویش را چو جان خویشتن عزیز بشمریم و حتی عزیزتر. این عهد باید رابطه ما را با مکتب بی بی فاطمه سلام ا... علیها مهندسی کند، تا هواداران کویش را که باورهای حقیقی و اندیشه حقیقت اند در عمل عزیز بداریم.

به باور من، ایام فاطمیه ایامی است که باید ارتباط ما را با خداوند محکم تر کند چه حضرت فاطمه (س) خود همچون پدر بزرگوارش حضرت رسول (ص) و مولا علی علیه السلام جز محکم تر کردن رابطه انسان با خدا که به کمال انسان منتهی می شود هدفی نداشتند. پیامبر بزرگوار فلسفه بعثت را به اتمام و اکمال رساندن مکارم اخلاق اعلام فرمودند و این فلسفه ولایت و امامت از پی نبوت هم است.

اگر پیامبر این همه مشقت را تحمل می کند و فاطمه زهرا (س) نیز در دفاع از ولایت مولا علی تمام قد می ایستد از این روست که راه به کمال رسیدن انسان تسهیل شود. در اخلاق کمال یافته هم صداقت، عدالت، مهربانی، توانایی، مدیریت ، عبودیت، و آن چه برای به کمال رساندن انسان لازم است به کمال وجود دارد و این بدان معناست که آن چه ضد این ارزش هاست نباید مجال وجود یابد، یعنی دروغ ، بیداد، کینه و قهر، ناتوانی، فقر مدیریت، دعوی الوهیت و ... نباید در جان و حتی پندار فردی که می خواهد حرمت حضرت زهرا(س) را رعایت کند وجود داشته باشد.

هواداران کوی فاطمه ارزش هایند ، اگر در قالب انسان ها هم مجسم شوند انسان های صادق و عالم و عبد و ... دارای همه ویژگی  های مثبت خواهند بود. من تعجب می کنم برخی از ما حاضریم در مجالس عزای حضرت زهرا(س) دریا دریا اشک بریزیم اما کمتر حاضریم از یک جرعه دروغ بگذریم. حاضریم بر سر و سینه بکوبیم، اما کمتر حاضریم حرف حق بگوییم.

به مساجد حتی می رویم اما مسجدی نمی شویم. مجلس عزاداری برپا می کنیم، اما حاضر نیستیم فاطمه زنده و فعال را بپذیریم.

حاضر نیستیم وقتی فاطمه و خانواده اش، افطاری خود را ۳ شب متوالی به مسکین و یتیم و اسیر می بخشند و فضه ، کنیزشان، هم همراهی می کند ما دست در راه مانده ای را بگیریم. حاضر نیستیم از فاطمه یاد بگیریم که در خانه یاور مولا بود و خانواده را به نهادی برای تربیت همه  انسان ها تبدیل کرده بود، حاضر نیستیم کارکردن فاطمه را در خانه ببینیم.

حاضر نیستیم ایفای نقش اجتماعی بی بی را در دفاع از ولایت بفهمیم. حاضر نیستیم با فرزندان خود آن گونه رفتار کنیم که بی بی رفتار می کرد در جامعه چنان باشیم و چنان ایفای نقش کنیم که خواست ایشان بود. ما حاضریم گریه کنیم، دیده به اشک بسپاریم اما حاضر نیستیم، دیده از اشک شسته را به جور دیگر دیدن عادت دهیم.

حاضر نیستیم بپذیریم اگر حضرت فاطمه (س) برای احقاق حق مولا علی درحکومت تلاش می کرد برای این بود که علی در حکومت به عدالت رفتار می کند پس ما هم در زندگی عادل باشیم. ما گریه می کنیم ، اما حاضر نیستیم نسبت اعتقادی خود را با حضرت زهرا جوری تعریف کنیم که صدق گفتار و گریه هامان را رفتار و کردار ما گواهی کند.

فکر می کنم وقت آن رسیده است که نسبت خود را با هم با بی بی فاطمه و هم با فرهنگ و مکتب فاطمی مشخص کنیم و نشان دهیم چقدر شیعه فاطمه هستیم و آیا حاضریم از گریه، گامی فراتر نهیم و گره از کار دیگران بگشاییم؟ خوب است در مجالس سوگواری بی بی دو عالم، در این چند نکته تامل کنیم، باشد که برای فاطمی شدن یاعلی بگوییم.

صفحه 09 اجتماعی ، شماره سریال 17274 ، تاریخ انتشار 880306
/ 0 نظر / 96 بازدید