زیبایی اصالت دارد

برخی برای لذت بردن نه اینکه اصالت قائل نیستند که حظ و بهره را هم برای آن روا نمی دارند. انگار مشقت ارزش است در نگاه شان و لذت ضد ارزش! من این باور را قبول ندارم بلکه بر این عقیده ام که انسان بنفسه، زیبا دوست و نیک رفتار است و به قاعده از زیبایی لذت هم می برد. این را هم خلقی خدایی می دانم. همان خدایی که جمیل است و محب جمال و حتما زیبایی را لذت آفرین و بهجت بخش آفریده است. همین لذت بردن خود محرکی است برای توسعه زیبایی ها. عاملی است برای فراوانی نیکی ها و این عین عبادت است و معنای عبودیت نیز هم. در کلام معصومان هم این اخلاق پسندیده شمرده و تاکید شده است چنانکه وقتی از امام‌ رضا درباره‌ بهترين‌ بندگان‌ سؤال‌ شد . فرمود : آنان‌ هرگاه‌ نيكى‌كنند خوشحال‌ شوند ، و هرگاه‌ بدى‌ كنند آمرزش‌ خواهند ، و هرگاه‌ عطا شوند شكر گزارند ، و هرگاه‌ بلا بينند صبر كنند ، و هرگاه‌ خشم‌ كنند درگذرند. (تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 469) بر این اساس، انسان زیبایی طلب است و اهل لذت نیز هم .او از کار نیک و انجام آن لذت می برد. یعنی اینکه وقتی دیگران را هم می بیند که به خیر و صواب، دست همت دارند، شاد می شود و خدا قوت می گوید و هم خود آستین همت بالا می زند و با گره گشایی از کار مردم، خوبی را معنایی عملی می بخشد و خوشحال می شود که دست توانا و فرصت وسیع دارد برای خدمت به مردم. این افراد را هم حتما دیده اید در دور و اطراف که با کرامت وسیع، از آرامش فراوان هم برخوردارند. یعنی دقیقا می توان لذت کار خوب را در نگاه شان دید. اصلیت یافتن لذت در رفتار اینان، توسعه خوبی و لذت آفرینی را به دنبال دارد. اینان البته زبان عذر خواه هم دارند چه انسان" ممکن الخطاست" امکان دارد مرتکب اشتباهی بشوند. در این صورت هم با خود شکنی، زبان به عذر خواهی می گشایند که خود نیز در جای خویش زیباست. هم زیباست و هم راه را بر بدی ها می بندد. اصلا در همین خلق بندگان خوب خدا، اعجازی بزرگ نهفته است چه آفت های بزرگ و آسیب های بزرگ را مهار می کند. اگر اهل تامل باشیم این را در فراز و فرود های زندگی، فراوان خواهیم دید که یک کلمه" ببخشید" لهیب های آتش افروخته غضب را فرو می نشاند. از سوی دیگر، لبخند رضا مندیی که بر لب دارند، بن بست ها را می شکند. این بندگان خوب خدا، این لبخند را در برابر بلایا نیز به شکیبایی بر بلا و البته رضا به قضای الهی ارتقا می دهند. این نیز به آرامش درون شان می افزاید و در چهره بیرونی شان هم نمایان می شود چنانکه در اوج خشم نیز توان مدیریت خویشتن و بخشیدن دارند. باری اینان بندگان خوب خدایند که از زیبایی ها لذت می برند و برای این لذت هم اصالت قائلند....


 ب / شماره 3673 / سه شنبه 26 تیر 1397 / صفحه اول و 3


/ 0 نظر / 94 بازدید