حسین (ع) نماد حق در همیشه تاریخ


حسین، یک نام تنها نیست، یک نماد هم هست و یک نهاد نیز هم. نماد حقیقت است و نهاد ناآرام جان‌های‌ بی قراری که جهان را بر سر قرار عشق می‌آورد. نام حسین، پرچم است که در اهتزاز هماره خویش استمرار پیروزمند حق را نشان می‌دهد و نمادی است که بر ذوالفقار معرفت خویش یک خط روشن میان حق و باطل می‌کشد تا هر چیز یا حق باشد و یاحسین نباشد که حسین با حق است و حق نیز با حسین، این رازی است که به نام هریک از ائمه در کلام نبوی «علی مع الحق و الحق مع علی» مستتر شده است و به معرفت شکوفا می‌شود. این خط، این خط نورانی و مقدس هم نه در غروب عاشورا و نه در هیچ غروب دیگری به پایان نمی‌رسد که در همه زمان می‌ماند و باطل را به هر نام و به هر شکل که باشد، رسوا می‌کند تا کسی نتواند بهانه عدم شناخت بگیرد برای غریب ماندن حسین و پر یاور شدن یزید و یزیدستان شدن عالم ، آری حسین می‌ماند، هرچند بنی امیه خودش را و بنی عباس مزار مطهرش را تاب نیاورند و اخلافشان در جامعه داعش، این نوزاد حرام زاده استکبار و صهیونیسم و جاهلیت جدید قرن نیز حرمش را تاب نیاورند و آرزوهای سیاه خود را به زبان پرگناه خویش آورند که کربلا را ویران خواهند کرد. انگار نخوانده‌اند تاریخ را که نه بنی امیه توانست در معرکه کربلا حسین را نقطه پایان بگذارد و نه بنی عباس با ویران کردن و شخم زدن مزار سید الشهدا، توانست نام و یاد او را از زبان‌ها و دل‌ها ببرد. داعش، که هزار بار حقیرتر از آن است که نام نحس اش به قلم آید. آری حسین علیه السلام آغازی است که هیچ پایانی ندارد. یک آغاز هماره جاری که باطل را مثل غبار، می‌شوید و جهان را و جان را روشنی می‌بخشد و کربلا خار چشم دشمنان و کعبه‌امید عاشقان می‌ماند و از چشم بد و زبان بد و هرچه بدی است مصون می‌ماند. کسی این آیه را برای داعشیان و همه آنانی که نور حسین (ع) را خاموش می‌خواهند و به هزار حیلت «پف» می‌کنند بخواند: «وا... مستمر نوره و لوکره الکافرون» و حسین نور همواره در افزایش خداوند است که حضرتش وعده داده است به آن، جهان را روشن کند و لو کافران و کافر رفتاران نخواهند.خدا می‌خواهد که ثارا... در باور و ضمیر و زمین همواره جاری باشد و خواهد بود...

خراسان - مورخ پنج‌شنبه 1394/02/31 شماره انتشار 18976 /صفحه اول/زندگی سلام
/ 0 نظر / 85 بازدید