نرم افزارهای موبایلی و خبرهای شاخدار

خبر باید شناسنامه داشته باشد

نرم افزارهای موبایلی، خبر می دهد، فراوان هم خبر روی خروجی گروه های مختلف از نرم افزارهای گوناگون می شود دید. اما آیا می شود به آن ها اعتماد کرد؟ می شود آن ها را «خبر» نامید؟ می شود برایش پدر و مادر یافت؟ می شود آن را صاحب هویت دانست که مخاطب را نه اقناع لااقل مقداری متقاعد کند؟ و... از منظر کسی که بیش از دو دهه در حوزه رسانه فعالیت کرده است، به صراحت می گوییم خیر! چون همانگونه که افراد باید شناسنامه داشته باشند و پدر و مادر و محل صدور و... حتی شماره شناسنامه و کد ملی شان باید مشخص باشد و کد پستی آن ها نیز. خبر هم باید شناسنامه داشته باشد، با منبع مشخص، تولید کننده مشخص تا بتوان با توجه به اعتبار منبع درباره پذیرش یا میزان پذیرش اعتبار خبر قضاوت کرد و الا بسیاری «شبه خبر» از افواه مردم می شنویم و دهان به دهان هم نقل می شود اما آن را «خبر» نمی پنداریم و «باور» نمی کنیم، مگر آن که منبع نقل خبر را به صداقت بشناسیم و او نیز تصریح کند «خود» شاهد ماجرا بوده است و الا هر شنیده ای را خبر و قطعی الانجام نمی شماریم، پس نرم افزارهای موبایلی هم زمانی می توانند منبع خبر باشند که شناسنامه داشته باشند و آن چه نقل می کنند هم هویت روشن داشته باشند و الا با رویه امروز که سیل انبوه شبه خبرها، این فضای بی در و دروازه را در می نوردد، گاه باور آنچه نقل می شود، مثل تن سپردن به سیل است و حاشا که آدم عاقل، که «بی گدار» به آب نمی زند، خود را به ورطه سیل افکند و... این ها را در گفت وگو با دوستانی گفتم که به نقل از واتس آپ و وایبر و... خبرهایی می خواندند و ماجراهایی به بزرگان نسبت می دادند که آدم خبرشناس به راحتی می توانست بفهمد که آنچه به عنوان خبر می گفتند، نه تنها شبه خبر نیست که تهمت است، تهمت آشکار که حتی می تواند پیگرد حقوقی هم داشته باشد. برای دوستان توضیح دادم که وقتی خبری حتی از خبرگزاری های شناسنامه دار به دست ما می رسد، ما اول روی اعتبار منبع آن تأمل می کنیم، سپس نسبت به کار کردن آن تصمیم می گیریم، چه رسد به آن چه در شبکه های مجازی و موبایل نقل می شود و... البته قبول دارم، این نرم افزارها، ظرفیت هایی گسترده است که می تواند، به فرصت هم تبدیل شود، منتهی در حوزه خبر و کارکرد رسانه ای باید صاحب هویت شود. باید دروازه بانان خبره آن را رصد کنند و باید شورای عالی فضای مجازی با مدیریت دقیق و علمی و حرفه ای، فضای آن را برای اطلاع رسانی صحیح، سالم سازی کند و الا باید از آن برای احوالپرسی های دوستانه و نقل خاطره و... استفاده کرد نه به عنوان منبع خبر، آن هم خبرهای خاص که می تواند، ماجراها به دنبال داشته باشد، می تواند، باطل را جامه حق بپوشاند و حقی را باطل بنمایاند.

پس در خواندن، نقل کردن و باور کردن آن چه به عنوان خبر در شبکه های مجازی و موبایلی بی شناسنامه است باید بیش از پیش دقت کنیم تا گرفتار فضاسازی های ناصواب نشویم.

 خراسان - مورخ دوشنبه 1393/08/26 شماره انتشار 18835/صفحه16/بدون موضوع

/ 0 نظر / 96 بازدید