هنر دشمن شناسی در کلام امام رضا(ع)

 

به ظاهر همه چیز و همه کس را می شناسیم. رندی در ما چنان قد می کشد که می پنداریم در عقلانیت به پله آخر رسیده ایم و نه تنها دشمن را رصد می کنیم که دوستان را هم به ذره بین ذیر نظر داریم اما به محصول زندگی که نگاه می کنیم در می یابیم نه تنها حرف آخر شناخت و عقلانیت ما ما نیست که بهره چندانی از آن نداریم! تعجب نفر مائید , شرط اول خردورزی شناخت دوست و دشمن است حالا شما دوست و دشمن واقعی خود را می شناسید؟چقدر با آن ها سروکله زده اید؟ چقدر توانسته اید آنها را بشناسید و به گاه زور آزمایی مچ شان را بخوابانید؟. بگذارید در این روزها که ایران عزیز با 78کشور جهان بی تاب جشن و ولادت امام رضایند و جشنواره های رضوی ایران را به کشوری با ۳1پایتخت تبدیل کرده حتی ایران را در جایگاه پایتخت معنوی جهان نشانده  است، از محضر امام رضا علیه السلام بشناسیم، دوست و دشمن را، آن جا که می فرمایند «دوست هرکس عقل او و دشمنش جهل اوست» فکر می کنم با شناخت این دوست و دشمنمارا به این درک برساند که به حقیقت دوست و دشمن را در خویش همسایه داریم به گونه ای که گاه با دوست و گاه با دشمن خود همراه می شویم، حال آن که اگر به راستی خواهان رستگاری خود باشیم، جز با دوست خود که همانا عقل باشد همراهی نخواهیم کرد بلکه زندگی را به مهندسی عقل وا خواهیم گذاشت و اجازه نخواهیم داد، جهل ما آن قدر فربه شود که فضای زندگی ما را پرکند.

تا در کوچه و جامعه شاهد، افرادی باشیم که نه به اندازه علم و عقل که به اندازه جهل و بی خردی خویش حرف می زنند و عمل می کنند و چقدر این رفتار، فضای جامعه را آسیب پذیر می کند، حال آن که اهل عقلانیت، کمتر سخن می گویند و این خود نشانه دین فهمی و خردمندی آنان است چنان که مولا امام رضا علیه السلام می فرمایند «از نشانه های دین فهمی، حلم و علم است و خاموشی دری از درهای حکمت است. خاموشی و سکوت دوستی آور و راهنمای هرکار خیر است.»

فکر می کنم ما اگر در همه زندگی باهمین ۲کلید به سمت قفل های فرا رو برویم همه درهایی که به سوی سعادت گشوده می شود به روی ما باز خواهد شد.

اگر همین ۲ حدیث آقا را هر روز در جان خویش حدیث و در جامعه خود تازه تر از روز پیش به رفتار درآوریم، سعید خواهیم شد به حقیقت ...

یک ضرب المثل ایرانی هم آدمی را از پرگویی پرهیز می دهد و با احترامی که برای سخن گفتن قائل است، تاکید می کند «گر سخن نقره است، خاموشی طلاست» و به یادمان می آورد، خاموشی از جنس طلا، زندگی سازتر و پرقیمت تر است چه بسیاری از آدم ها، دوستان خود را با سخن نابه جا از دست می دهند، حال آن که احتمال از دست دادن دوست با سکوت خیلی کم است. پس بکوشیم به اندازه عقل و دانش خود سخن بگوییم نه به اندازه جهالت خود. این برای فرد و جامعه بهتر است ما هم در بهترشدن وضعیت جامعه نقش ایفا کنیم...

گلستان - مورخ چهارشنبه 1394/06/04 شماره انتشار 19053/صفحه اول

/ 0 نظر / 103 بازدید