خدا در زندگی فاطمی

فاطمه، سلام ا… علیها، تنها یک شخص نیست که در بازه ای زمانی در قطعه ای از زمین تعریف شود که اگر همین یک جلوه را هم قرار باشد ببینیم باید به احترام بانویی برخیزیم که نقش آفرینی های بی بدیلش، شایسته خوانشی سزامندانه است. فاطمه، سلام ا… علیها را باید فراتر از نام نیک ، به عنوان نماد و حتی نهاد حق خواهی و زیستن بر مدار حقیقت دانست. بزرگ زاده نجیبی که معلم نجابت و بزرگی برای همیشه تاریخ است. قطعا سخن به صواب خواهد بود اگر بگوئیم بعد از قرآن و شخص حضرت رسول اعظم(ص)، حضرت زهرا(س)، در کنار شویش، مولا علی(ع)، بزرگ ترین معجزه پیامبر است. آن هم در زمانه ای که جامعه زن را به هیچ می انگاشت و زن نمی توانست نقشی بایسته در جامعه داشته باشد. حضرت زهرا(س) اما هر دو طرف نگاه را اصلاح فرمود هم عزیزِ عزت آفرین پدر بود و ترجمان کوثر ماندگاری که خداوند به حبیب خویش بخشید و هم با نقش آفرینی ممتاز خود در کنار پدر و شوهر، جریان زیستن به سبک اسلام را نماینده ای شایسته بود. در جنگ احد، نماد زن مسئول و فعال بود در حراست از سلامت زخمیان و در موقف های تربیتی دیگر نیز این حضرت زهرا(س) بود که چهره زن در نظام تربیتی اسلام را جلا و جلوه ای دیگر می بخشید. زندگی خانوادگی بی بی اما تجلی زیستن برای خدا و تعریف خویش در دایره بندگی اوست چنان که وقتی حضرت رسول(ص) درباره حضرت زهرا(س) از امام علی(ع) می پرسد پاسخ می شنود “نعم العون فی طاعه ا…” چه علی(ع) جز به بندگی نمی اندیشد و فاطمه(س) را بهترین یاور در این حوزه می داند چنان که حضرت صدیقه طاهره نیز بر همین نهج و در همین هندسه است و چون پرسش را از پدر می شنود چنین جواب می دهد: “خیر بعل” و باز البته در راه بندگی و اطاعت خدا. چه مولا و بی بی هردو جز خدا نمی اندیشند و باور و محبت خانوادگی را هم در این عرصه عیار می سنجند. عیاری که اگر اندکی در نگاه و رفتار ما باشد بهشت را نفس خواهیم کشید و خاک جز خدا باوری نخواهد داشت.

همین نگاه است که فرزندانی می پرورد که پرچمدار حیات طیبه می شوند و در همیشه تاریخ انسان را به “به زیستن” و رفتار به قاعده بندگی می خوانند. فکر می کنم نیاز امروز هم باز به فاطمه(س) روزافزون است هم به عنوان یک انسان الگو و هم در قامت یک نماد از حقیقت و هم نهادی برای تبیین الگوی زیستی. اگر بتوانیم برای این نیاز، تدبیری کنیم و درس بیاموزیم از آن مکتب، به قاعده هم خود ما روزگار بهتری خواهیم داشت و هم جامعه به روزهای بهتری خواهد رسید که مردمانش نقشی سازنده خواهند داشت. از هم افزایی مردمانی چنین و جامعه ای چنان، دنیا، به سمت روشنی گام های بلندی برخواهد داشت و به همان هدفی که اهل بیت عصمت داشتند نزدیک تر خواهد شد….


ب / شماره 4114 / سهشنبه 8 بهمن 1398 / صفحه 3

http://birjandemrooz.com/?p=14187

 


/ 0 نظر / 22 بازدید