بهشت مال ماست، آیا؟

 
شادمانه می گفت، ما که رستگاریم، ما که بهشت نشین هستیم. پرسیدم چرا؟ از کجا به چنین یقینی رسیده ای؟ گفت و روایت خواند که هر کس اعمال گروهی را دوست داشته باشد، با آنان محشور می شود و ما هم دوستدار اهل بیت(ع) هستیم پس بهشت مال ماست و... گفتم کسی که دوستدار اهل بیت(ع) باشد، به قاعده باید رفتارش را هم شبیه آنان کند، «باید» با آنان باشد، والا در ماجرای کربلا هم بودند کسانی که دلشان با امام حسین(ع) بود و او را دوست داشتند، اما شمشیرهاشان بر پیکر حجت حق فرود آمد. «قلوبهم معک و سیوفهم علیک» که فرزدق گفت یک واقعیت بود برای آن روز  و یک واقعیت است برای امروز ما نیز هم اگر واقعاً دلمان با اهل بیت(ع) است، باید نگاه و زبان و رفتار و کردار ما هم با دلمان یک زبان باشد، نمی شود گفت من امام رضا(ع) را دوست دارم و به دنبال «مزد» این دوست داشتن بود و چشم به بهشت داشت، اما بر خلاف فرامین و سبک زندگی آن حضرت دمار از روزگار مردم درآورد و دست و زبان را به کار مردم آزاری داشت چه این کلام روشن امام رضا علیه السلام است که «مسلمان کسی است که مردم از دست و زبان او آسوده باشند و... از ما نیست آن که همسایه اش از شر او در امان نباشد» خب برخی از ماها که از دست و زبان مان این همه شرارت و بدگویی و بدکرداری برمی خیزد مگر می توانیم بگوییم ما دوستدار اهل بیت(ع) هستیم. مگر می توانیم بگوییم و بهشت را مطالبه کنیم. نه، دوست داشتن اهل بیت(ع) یک محبت شخصی نیست یک باور اعتقادی است، یک محبت عملی است که رفتارها را شبیه آنان می کند نه یک احساس خام. بله، این احساس دوست داشتن خوب است و باید به بصیرت چنان عمل کردن برسد و الا به سان کبریتی خواهد بود که اگر شعله ای برنیفروزد، به کاری نخواهد آمد، یادمان باشد این کلام امام باقر(ع) که «شیعه ما تنها کسی است که تقوا پیشه کند و مطیع خدا باشد» و کسی که چنین باشد به واقع محبت اهل بیت(ع) دارد و الا این محبت با محبت گناه در یک دل جمع نمی شود و... او گفت و من گفتم، حال بایدمان تامل کردن که چگونه محب اهل بیت(ع) هستیم و از چه راهی، می خواهیم به بهشت برسیم...

خراسان رضوی - مورخ سه‌شنبه 1392/11/08 شماره انتشار 18610 /صفحه۵/فرهنگی

/ 0 نظر / 86 بازدید