روزگار دخترک ۱۳ ساله و مرد سرطانی

 

تلخ بود برای من دیروز، تلخ تلخ! همان اول صبح که روزنامه را باز کردم گزارش «این جا دختری دارد می میرد» حرف به حرف به من سیلی می زد برخی مسئولان را نمی دانم، اما من ضربات سیلی لشکر حروف این گزارش را روی گونه هایم احساس می کردم. روزگار تلخ تلخ، تلخ تر از تلخ خانواده... مثل زیر آوار ماندن در زلزله هزار ریشتری بود اصلا وضعیت هر کدام از بیماران این خانواده اگر نه زنده ماندن، زندگی را بدتر از زلزله بم ویران می کرد و «ارگ» بم آرزوهای «فاطمه» دخترک معصوم خانواده لااقل هر روز یک بار ویران می شد، هر بار که برادرانش را، عاطفه ۷ ساله، خواهرش را، عمویش را می دید...

این گزارش تلخ است. هر حرفش به سیلی می گیرد آدمی را، نمی خواهم گونه نازک تر از گل شما هم زیر سیلی قرار بگیرد، والا فرازهایی از گزارش که دیروز در صفحه ۲ روزنامه سراسری و ۸ «خراسان رضوی» چاپ شد را برایتان نقل می کردم، اما... اما خدا کند، مسئولان و متولیان امر این گزارش را خوانده باشند و صاعقه نگاه فاطمه ۱۳ ساله چنان آنان را گرفته باشد، که دست «تدبیر از آستین «امید» به در آورد، تا کام این دخترک معصوم طعم شیرینی را بچشد.

«مجید فکری»، همکار گزارشگر من، حق مطلب را «ادا» کرده است خدا کند مسئولان، تکلیف بر زمین مانده خود را «قضا» کنند. این را به دعا گفتم، شما آمین بگویید تا به حرمت شما که پیش خدا عزیزید، مستجاب شود و فاطمه از این کوچه بن بست و پدر و مادرش از این روزهای تلخ نجات پیدا کنند.

تلخ بود برای من دیروز، هنوز روزنامه را کنار نگذاشتم که تلفن زنگ زد و از آن سوی خط، یک مرد بود که بیماری را، نه ببخشید، مشکلات بیماری را فریاد می کرد. او که با شیمی درمانی، به جنگ سرطان رفته است از درد نمی نالید، از بیماری نمی نالید، از مشکلات بیماری می نالید، از این که ۲ هفته، بله فقط ۲ هفته پیش رفته بود و دارو گرفته بود با پرداخت مبلغی اما دیروز رفته بود دارو بگیرد، قیمت چند برابر شده بود چرا چنین؟ چرا هر روز یک قیمت؟ چرا کاری نمی کنند که حداقل بتوانیم برای درمان مان برنامه ریزی کنیم؟ مگر نمی دانند بین این رقم و رقم بعدی حقوق یک ماه ۵ کارگر فاصله است؟ مگر این کلام رهبر انقلاب «حجت» نیست که باید طوری در حوزه درمان کار شود که بیمار فقط درد «بیماری» داشته باشد... اما امروز، دردهای بدتر از بیماری، حاشیه های کشنده درمان آدم را از پای درمی آورد. او تلاش های انجام شده در طرح تحول سلامت را می ستود، اما به درد، به فریاد، به تلخ گویی می گفت چرا هر روز یک قیمت؟... این تلخ گفته او را هم می گذارم جلوی مسئولان، خدا کند پاسخی داشته باشند، آمین!

خراسان - مورخ دوشنبه 1393/09/10 شماره انتشار 18847 /صفحه16/بدون موضوع

/ 0 نظر / 86 بازدید