وقتی سردار دست رزمنده معترض را بوسید

من باور دارم هر کسی نمی تواند شهید شود. هرچه در زندگی شهدا تامل می کنم این باورم به ایمانی وثیق تر تبدیل می شود. من در این تامل ها به خط روشنی در زندگی آنان رسیده ام که بر مدار اوج در حرکت است و شهید قبل از رسیدن به این افتخار در مداری قرار می گیرد که هر لحظه زیباتر می شود.

تواضعش گسترده تر، معنویتش افزون تر، رفتارش خدایی تر، صبرش عمیق تر، بندگی اش عاشقانه تر و صفات حمیده اش، گسترده تر می شود، مثل رفتار مومنانه و درس آموز شهید چراغچی. بگذارید این ماجرا را که همین شب های پیش از زبان سردار مرتضی قربانی شنیدم را برای شما نقل کنم. شمایی که طعم کلمات را حس می کنید و عیار رفتار ها را می سنجید. شمایی که خود از جنس شهود و شهادتید. سردار قربانی ماجرایی نقل کرد به این مضمون که؛ در یکی از عملیات ها، به گمانم خیبر بود، یک رزمنده با سر و صدا آمد و یقه ولی الله چراغچی را گرفت که چرا چنین می کنید و شما باید پاسخگوی خون ها باشید و پاسخگوی خیلی چیز ها. آن رزمنده صدایش بالا می رفت اما سردار چراغچی برخلاف رسم معمول نظامیان همه جای دنیا که سرباز معترض را تنبیه و توبیخ می کنند که به مقام مافوق توهین کرده است اما آن مرد که به معنا در شکوه نام ولی الله ، جان یافته بود، آن رزمنده معترض را در آغوش کشید و صورت اش را بوسید، دستانش را بوسید و باز در آغوشش گرفت و گفت، من و تو و همه به امر امام آمده ایم. ما برای ادای تکلیف است که اینجاییم. برای انجام وظیفه است که می جنگیم. حتما باید متوجه رفتار مان باشیم و... با او چنان رفتاری کرد و چنان گفت که شایسته یک شهید بود. بله این خصلت مردان خداست که در سخت ترین معرکه ها هم تبلور پیدا می کند. در مرد افکن ترین خطرگاه ها باز مواظب است که شکیبایی و رسم الخط مدیریتی یک فرمانده در لشکر نایب امام زمان را حفظ کند چیزی که در میان فرماندهان نظامی دنیا، به ندرت پیدا می شود اما در میان امیران و سرداران ما فراوان یافت می شد. همین منش و سیره بود که آنان را و حتی کسانی که در شعاع فکری آنان حرکت می کردند را به جایگاهی رساند که شایسته شهادت باشند. سردار قربانی در این محفل که به یاد شهیدان رمضانعلی و حسن عامل در مشهد برگزار شد از ظرافت های فرماندهی در سپاه عشق گفت و از مردانی که اول شهادت را انتخاب کردند و سپس از سوی حضرت عشق انتخاب شدند چه نمی شود انتخاب نکرد و انتخاب شد. این قصه، مهربانی را از دو سر اقتضا می کند و برای دل شوریده مجنون، دل شوریده تر لیلی را به میان می آورد. در حدیث قدسی من طلبنی، وجدنی... هم شاهد این دیدن و پسندیدن و پسندیده شدن به صراحت آمده است. وقتی قرار است خداوند خود دیه قتیلان خویش و جانشین شهیدان در خانواده شان باشد باید که آنان را به جایگاه رفیع پسندیده شدن هم برساند چنانکه رساند. چنانکه اگر در زندگی شهدا تامل کنیم در می یابیم که آنان از مرز های ما و من و منیت گذشتند تا شانیت بقا در ذات اقدس حق را یافتند و شهیدان عامل و ولی الله چراغچی از این جماعت بودند....


 حیات / تاریخ انتشار: یکشنبه ۶ اسفند ۱۳۹۶ | شناسه مطلب: 137563

http://hayat.ir/fa/137563/


/ 0 نظر / 45 بازدید