سنگری که می تواند یک جبهه را باز سازی کند

یک سنگر هست که اگر باقی بماند، می تواند یک جبهه ویران را دوباره باز،بسازد و خاکریزها را علم کند و دگر باره، پرچم برافرازد. این سنگر، از همه خاکریز ها مهم تر و به نوعی هم می توان گفت بزرگ تر است. این سنگر اگر بماند، دشمن اگر همه خاکریز ها را بشکند هم نمی تواند خود را پیروز و ما را شکست خورده بداند چون می داند با ماندگاری این سنگر، پرچم ،ولو فقط بالای سنگر، در اهتزاز است و چون این هست، امید هم هست و می توان دوباره قد راست کرد. این که دشمن در اقسام برنامه هایش، بمباران همه جانبه سنگر خانواده را در دستور کار دارد، از این روست که اهمیت راهبردی آن را دریافته و برای راه بستن برما، آن را می کوبد. از دشمن هم جز دشمنی نمی توان توقع داشت که این رفتار جزو ذات اوست. گلایه ای که هست و پرشمار هم هست از خودماست که غافلانه و عامدانه، نارنجک ، داخل این سنگر راهبردی می اندازیم. نمی دانیم انگار ترکش هایش برجان خود ما خواهد نشست! اما اگر خودما مراقب این سنگر باشیم خواهیم توانست دوباره و سه باره و چندباره جبهه خود را بازسازی کنیم با مردان و زنانی که از این سنگر بیرون می آیند. این هم درسی است که از یک خانه در محله بنی هاشم مدینه گرفته ایم. همان خانه که بسته به مسجد بود و به خانه خدا ، در داشت. همان خانه ای که پیامبر خدا (ص) با عشق بدان نگاه می کرد. همان خانه ای که ماندگاری اسلام ناب را تضمین کرد با مادری که هیمنه نام و شکوه نقش اش، راه حق را تا همیشه روشن نگه داشت. مادری که تا بود، مولا علی ، پشتوانه ای بی همانند داشت و در رفتن اش هم باز نقشی بی همتا بر شانه داشت و دارد هنوز. بزرگی نام او سند معتبری بود که وثیقه راه علی (ع) و حسن و حسین و ... و ان شاءا... مهدی موعود ( عج) بود و هست و ما در دفاع مقدس نیز با این وثیقه معتبر، کار را پیش می بردیم. همین ۳۰ مرد خونین قبایی که این روزها دگر باره طعم شهادت را در کام انسان تازه می کنند و مشهدالرضا را به عطر یاد خدا، طراوت می بخشند هم گواه این ماجرایند و شهادت می دهند اگر خانه، به رسم فاطمه(س) اداره شود، اگر هندسه خانه، فاطمیه باشد، می توان حق را در همیشه زمان، احیا کرد. می شود از میان بمباران های سنگین دشمن، به سوی پیروزی راه گشود و به قله سعادت، بال. در این میان البته نقش مادران پر رنگ است چنان که زمان در گذر ۱۴ قرن هم از پررنگی نقش بی بی فاطمه(س) نمی کاهد بلکه به هر خوانش، جلوه های تازه ای از شکوه این نقش را فرانگاه انسان می گذارد تا بتواند در هر زمان، راه خود را بیابد. یادم هست، جایی خواندم، مادر که نباشد، خانواده از هم می پاشد، علی در نجف، حسن در مدینه، زینب در دمشق و حسین در کربلا.... من اما می گویم، مادر که هست، اعضای خانه هرجا که باشند باز پرچم برپاست، ببینید هرجا پای هریک از اعضای خانه رسیده است، قیامت کرده اند به نام حضرت مادر و بذر عشق را در دل مردمان رویانده اند از مدینه و نجف و کربلا و مشهد و تا هرجایی که رفته اند. امروز هم باز نام حضرت مادر است که در دفاع از حرم فرزندان خویش معجزه می کند و در دفاع از اهل حرم نیزهم. ما خود هشت سال به اعجاز این نام، پرچم افراز بوده ایم و پرچم خصم را به زیر کشیده ایم. آری یک سنگر هست که اگر حفظ شود، دوباره می توانیم جبهه را بازسازی کنیم . سنگری به نام خانواده که در هندسه معارف فاطمی می تواند ماندگاریِ مدام بیابد و اهتزاز پرچم حق را تضمین کند. مراقب این سنگر راهبردی باشیم تا بتوانیم خاکریز های شکسته شده را باز، بسازیم....

 

خراسان / شماره : 19761 / يکشنبه ۲۹ بهمن-۱۳۹۶/ صفحه 16 / بدون موضوع

 

 http://khorasannews.com/?nid=19761&pid=16&type=0

 

http://khorasannews.com/newspaper/BlockPrint/606099


/ 0 نظر / 77 بازدید